WE ZIJN WEER ONDERWEG!

Zo eindelijk weer bijtanken, het leven aan land was deze keer beredruk. De TWIXX vaarklaar maken was een race tegen de klok. Binnen 3 dagen antifouling erop, hulls in de was, de chaos binnen oplossen en alles weer in elkaar knutselen.  Maar gelukt!img_9008

Onze TWIXX ging voor het orkaanseizoen op de kant in Grenada WI. Gelukkig heeft orkaan Matthew een meer noordelijke route gekozen dan Grenada. Daardoor stond de boot er prima bij alleen wel erg vies.

In juni hebben we haar in Clarkes Court Marina op de kant gezet. Omdat we nog 3 weken moesten wachten op onze vlucht,  hebben we deze weken op de Wet Dream gepast en gewoond in de jachthaven in St Georges. Bloedheet in het kommetje. Fantastisch dat Mark en Tracey dit aanboden, zij waren inmiddels al in Engeland voor het seizoen.

Via Curacao zijn we naar Nederland gevlogen. Maar niet zonder een kleine vakantie te nemen. Via AIRbnb een heerlijk plekje gevonden met zwembad in St Catarina. En natuurlijk zijn we naar het Pirates Nest geweest om andere cruisers te ontmoeten die voor anker in het Spaanse Water liggen. En dan kom je zomaar zeilers tegen van de vertrekkersdag! Iedereen vraagt natuurlijk waar je boot ligt en hoe zij heet… Oh? de TWIXX? Die hebben we vaker zien liggen, in Portugal, op de Canaries, in de Carieb.. Tja onze dame is een kleurrijke verschijning, haar onthouden ze wel!

Terug in Nederland vielen we met de neus in de boter,  ’s avonds een leuk feest van Jenny en Esmee. En daardoor eigenlijk een kleine reünie voor ons. Geweldig om iedereen weer te zien.

De eerste week hebben we bij Jorien en Frank gelogeerd en ook geklust.

Behangen in Voorburg
Behangen in Voorburg

 

 

 

 

 

 

 

Daarna zijn we 8 weken in een prachtig vakantie huisje geweest. Alleen die vliegtuigen hè? Die probeerden bijna te landen op ons gazonnetje. De eerste middag kwamen Maaike en Leo van de Chimo, 2 fietsen brengen, heerlijk. We hebben hier veel visite gehad. Maar na 8 weken waren we horendol en werd het tijd voor iets rustigers.

Chimo brengt fietsen
Chimo brengt fietsen

 

 

 

 

 

img_7253
Wet Dream is over uit Engeland.

 

 

 

 

 

 

 

Rob had ondertussen een “onderhouds” operatie aan zijn pink gepland, weer de Dupuytren. Helaas kwam hij in het gips terug, er was een zenuw doorgenomen en ook weer gehecht. Het herstel zal nog wel even duren.

We hebben beide per toerbeurt op de HISWA gestaan op de Lagoon 39  van het Nautisch Kwartier Stavoren.  Dat was genieten, in Nederland en je dan toch thuis voelen op je “eigen” boot. Het Was bijna een reünie, veel zeilers die we in de Carieb regelmatig tegenkwamen, en inmiddels terug zijn, lopen allemaal bootjes te kijken op de HISWA. Het blijft trekken… En ook nog heerlijk gezeild op het  IJsselmeer, alle boten moesten terug naar Friesland.

Op een monohull.
Op een monohull.

 

 

 

.

 

 

 

  1. Hard werken op een monohull....
    Hard werken op een monohull….

     

Van noord Holland zijn we verkast naar het vakantie huisje van Paul en Gabi, superlief aangeboden. Een heerlijk huisje met zelfs net een gloednieuwe keuken. Mooi vertrouwd Lemmer, met nostalgische gevoelens. Alleen is Lemmer een bloedeind weg van de randstad . Jammer want we wilden nog graag een paar bezoekjes afleggen.

  • img_8785
    Sluisje Lemmer

 

 

In december een herkansing. Wat?? In december al?? Jazeker, voor wie het grootte nieuws nog niet heeft vernomen: Jorien en Frank hebben ervoor gezorgd dat we met kerst en Nederland zijn. Met kerst verwachten ze hun eerste kindje, en inmiddels weten we dat het een meisje is. We hebben verschillende echo’s mee mogen maken, en de babykamer zien ontstaan. Sharon heeft, zo lief, een babyshower georganiseerd. Nu alleen nog even wachten totdat wij 15 december geland zijn.

Indruk babyshower.
Indruk babyshower.

 

 

 

 

Tijdens ons verblijf hebben we ook bij Aiko en Rosita gelogeerd, met m’n zussen enkele dagen gerelaxed in Sanadome, gelogeerd bij Maaike en Leo samen met Peter en Annelies, ook bij Ania en Peter en geborreld met Greet en Gred , logees gehad van Mark en Tracey, en Christien met Mathias. Diedriks 30ste verjaardag gevierd, 40 jarig huwelijksfeest van Cora en Johan, Joriens babyshower meegemaakt. Heel veel bezoek gehad  van onze vrienden en bezoek afgelegd. Soms uit de kofferbak geleefd, heel veel gereden en gesleep van hot naar her… We voelden ons soms echt zigeuners. Dus dát gaan we in de toekomst anders doen! Tussen alles door zijn we ook op vakantie-huisjes jacht geweest. We vonden een mooie plek niet te ver van de randstad, kleinschalig mooi park, alles wordt door het beheer geregeld én we beslissen helemaal zelf wanneer het verhuurd wordt. Dit wordt onze basis als we in Nederland zijn. Hier kunnen onze familie en vrienden komen en logeren. Het moet alleen nog gebouwd worden, oktober is de planning. Maar daarna zijn jullie van harte welkom als wij in Nederland zijn!

img_8784
Links boven aan de bosrand wordt ons stekje.

 

 

 

 

 

Inmiddels liggen we in St Georges op Grenada.  De boot is goed te water gegaan, watermaker, generator, wasmachine en alle apparatuur  zijn weer in gebruik. Het weer is zeer onbestendig, veel erg harde buien met veel wind en onweer. Helaas heeft de Wet Dream bliksem inslag gehad, met grote schade aan alle elektrische voorzieningen, echt vreselijk. Het is de nachtmerrie van iedere zeiler. We hopen ze snel in te halen.

TWIXX gaat te water
TWIXX gaat te water

 

 

 

 

 

 

img_9027
Whisper Cove Marina, hier hebben we de boot verder vaarklaar gemaakt. Een fantastisch plekje!

 

 

 

 

We gaan nu noordwaarts richting St Maarten, daar laten we de boot achter aan een mooring. Zij zal in goede handen zijn bij Ton en Dominique tot we begin februari weer aan boord stappen.

Eerst maar eens naar het volgende eiland, Carriacou! Daar begint het uitklaren weer. Dan Union weer inklaren, enz

We hebben er zin in!

Retour zuid, van de Virgins naar Martinique

Eindelijk weer eens een berichtje.. Het is er een vol ontmoetingen.

Nu liggen we (weer) in Martinique hiervóór hebben we heel wat mijlen afgelegd!

Ons laatste bericht kwam van St Maarten. Vanaf daar zijn we in een nachtzeiltocht naar de BVI’s ( British Virgin Islands) gevaren. Ingeklaard in Virgin Gorda in Spanish town. Een totaal andere wereld! Als cruisers ( zeilers met eigen boot) val je best op tussen alle charter boten. Ten eerste zitten alle charter boten vól met vakantiegangers die in 1 week al hun zakgeld uitgeven… En dat zijn dan veelal catamarans waar 6 tot 10 personen opzitten, meest amerikanen. Tja dan zitten wij lekker ruim met ons 2tjes.

Even een uitleg voor landrotten: aan boord hebben we een marifoon (soort “bakkie” op zee) die standaard over de hele wereld op kanaal 16 staat. Het kanaal waarop een etiquette rust, en is voor: rescue meldingen, aankondiging op welk kanaal het weerbericht komt en waarop je een ander schip aanroept om vervolgens op een ander afgesproken kanaal met elkaar spreekt. Een serieus kanaal dus! Nou hier hoor je niets anders dan:Restaurant X, please we wil make dinner reservations for tonight for 8 people…of andere reserveringen! Het lijkt het lulkanaal 77 op het IJsselmeer wel.
Van daar naar het noorden gezeild naar Saba Rock, een piepklein eilandje met een hotel-restaurant. Daar worden tijdens het happy hour de Tarpans gevoerd. Indrukwekkend hoe die grote vissen uit het water springen.

Saba1

SABA ROCK

Saba2

 

 

 

 

 

Saba3

 

 

 

 

Rob heeft een conch opgedoken
Rob heeft een conch opgedoken

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Daarna door naar Anegada, een heel vlak eiland iets buiten de normale route. Daar moet je zeker Lobster eten en met een scooter over het eiland crossen. Voor het dinnerreservations roep je het restaurant aan met jawel, de marifoon. Maar op hun eigen kanaal bespreek je met hoeveel je komt en ook gelijk wat je wil eten! Daar gingen we s’avonds in de Bounty met een eigen fles wijn onder de arm.

Fles wijn onder de arm

Soms rekenen ze hier een Corkfee van enkele dollars. Vandaag niet. We hebben heerlijk gegrilde Lobster gegeten met een prachtig uitzicht op onze TWIXX. En wie zagen we ook weer? Tracy en Mark van de Wet Dream, onze eerste ontmoeting was midden op de oceaan tijdens de grote oversteek, we blijven ze steeds weer tegenkomen. Gezellig!
Wet dreamVan hieruit zijn we richting Trellis Bay gevaren. Eerst nog een nacht aan de overkant voor anker gelegen bij een privé eiland, mag je niet aan land en geen lawaai maken en ook geen was ophangen. We lagen daar dus heerlijk alleen😉

We wilden graag in Trellis bay zijn voor de full moon party. De baai is altijd erg druk maar we vonden nog een mooie plek in het ondiepe deel van de baai, voordeel van een catamaran. De Zenstation kwam ook binnen en kwamen al snorkelend een drankje doen. Veel restaurantjes hadden een buffet diner, en dat betekend kip of vis met rijst en sla… Natuurljk gezellig samen gegeten met Cindy en Geert van de Zensation en Lucia en Frans van de Dalwhinnie.

Voor en na het onsteken
Voor en na het onsteken

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En natuurlijk kwamen we ook weer de Wet Dream tegen! Op het strand werden grote vuurkorven aangestoken en er liepen hele hoge steltlopers rond die allerlei toeren uithaalden tussen de kijkers. Leuke en bijzondere party.

We zijn naar Tortola gevaren, daar kregen we flinke wind en deining en hebben ons buiten aan een mooring vastgeknoopt. Maar dat lag toch niet lekker. De volgende dag hebben we ons in de havenkom tussen andere boten ons anker laten vallen. Wel weinig ruimte om flink ketting te steken naar onze smaak. De volgend ochtend werden we wakker geroepen door onze achterbuurman, we lagen inmiddels toch wel erg dichtbij… Dan maar gelijk ankerop en een meer beschutte baai zoeken met deze wind. Op naar Soopers Hole! Vandaar uit wilden we onze toegang tot de US Virgins regelen, Amerika!

Amerikaanse vlag

 

 

 

 

 

 

Dat betekent eerst online een ESTA aanvragen. Die wordt pas actief(of niet…) als je daadwerkelijk Amerika in komt per Ferry of vliegtuig! Dus niet met je eigen schip, dan mag je gelijk weer omdraaien. Het hele circus begon: ESTA aangevraagd, goedgekeurd, uitprinten, uitklaren uit de BVI, haventax betalen, Ferry retour naar US Virgin kopen, daar inklaren, rondlopen en lunchen, uitklaren en terug naar Tortola en weer inklaren. Weer terug op de TWIXX bijna $100 pp kwijt máár nu mogen we komen met onze eigen boot. (Dan wel weer eerst uitklaren uit Tortola en inklaren in de US Virgins, pffff)    Het was samen met de Zensation wel een gezellige onderneming én we hebben allevier mooie snorkelsets gekocht.

Maar eerst zijn we nog naar Jost van Dyk geweest samen met de Zensation en daar naar de bubblepool gehiked.

dollar bar

 

 

 

 

 

 

Deze bar heeft de naam te danken aan de soppige dollarbiljetten waarmee de zeilers betalen nadat ze een natte dinghy landing op t strand hebben gemaakt.

campu nou stadium

mango

 

 

 

 

 

 

jost van dyke

 

 

 

 

 

 

We zijn vanaf hier nog naar de Caneel bay gezeild. Daar is een vlotje waarop een soort brievenbus staat en je je mooring fee in kunt stoppen. Daar lag ook de Emma Marie waarvan we in Antigua hun anker hebben opgepikt net ons anker, oeps. Ze namen het gelukkig goed op. De captain kwam langsh om te vragen hoe het ging, laat nou net de generator kuren hebben. Daar wist hij wel weg mee en zou de volgende ochtend het wel even fixen voor ons! Dat heeft hij zeker gedaan! En wel binnen 10 min. Als tegenprestatie kreeg hij een fles wijn mee en hebben we foto’s van hun schip geairdropped. Die had ik toevallig al eens eerder gemaakt onderweg. Hij blij en wij blij!

heel blij

 

 

 

 

We zijn naar Norman Island gezeild, de hele baai lag propvol met charterboten. Gelukkig nog een plekje gevonden. De volgende ochtend was de baai vrijwel leeg! Bizar gewoon.  Het bleek de wisseldag van de chartervloot.
zenzation

 

 

 

 

De Zensation was er inmiddels ook en hebben we de Hulu Poro weer ontmoet, de laatste keer was in Nederland op de vertrekkersdag. We zijn samen naar Willy T het piratenschip/bar geweest.
Na happy hour hebben we al onze etenswaren bij elkaar gesprokkeld en bij ons aan boord gezellig gegeten met de Zensation en de Hullu Poro

Norman Island is een prachtige plek, we hebben hier ook gesnorkeld in de Caves. Daar vast je eerst met de dinghy naar toe die je vastknoopt aan een dikke lijn die hier in het water ligt. Dan hup overboord en snorkelen naar de kant. Daar waren meer snorkelaars. Leuke ervaring om zo te gaan snorkelen. Mooie vissen en veel papegaai vissen gezien. Het koraal is niet zo kleurrijk meer hier.

Het werd toch tijd om onze ESTA te gebruiken dus op naar de Amerikaanse Virgins. Dus eerst weer uitklaren in Soopers Hole en daarna in Cruz Bay US inklaren. Het is hier super makkelijk om in Amerika in te klaren, even je vingerafdrukken checken, bootnaam opgeven en “Welcom in America”. Zelfs onze handbagage hoefde niet door de scanner.

Welcom to America Christmas cove

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Van hier zijn we naar Christmas Cove gevaren een klein eilandje waar je eg beschut ligt en leuk kunt snorkelen. Het eiland is onbewoond. Toch hadden we versgebakken pizza van Pizza Pi, heerlijke pizza’s. Er ligt een zeiljacht voor anker dat volledig ingericht is met een pizza oven. Je vaart er met je dinghy heen en besteld welke smaak en grootte je wild en hoort dan hoelaat je terug kunt komen om af te halen. Erg grappig. Tja het is wel even wennen aan de grootte, het is Amerika! Dus de Shiva bracht al stukken pizza die ze niet opkonden, heerlijk. We hebben zelf de volgende dag een iets kleinere pizza besteld. Maar ook de Zensation kwam enkele dagen later en zijn voor de pizza’s gevallen. Hebben ze er 2! Besteld. Dat betekende dat wij de volgende dag met ons vieren nog een volledige maaltijd hadden.

Van hieruit zijn we naar Charlotte Amalie gevaren, echt een grote stad op St Thomas. We hebben daar goedkoop diesel getankt in de stromende regen en weer boodschappen kunnen doen. Het is ook een echte cruiseboot haven, er kunnen er dagelijks wel 5 van die grote pretpaleizen liggen. Je merkt het ook aan alle diamantwinkels en dure designwinkels. Overal worden we aangehouden om vooral maar iets te kopen. Ze denken allemaal dat we van de cruiseboot zijn en onze dollars kwijt willen.

Een detail van een cruiseboot/flatgebouw met een glijbaan als uit een pretpark, je ziet nog net iemand genieten.

cruise met glijbaan

 

 

 

 

 

De stadsbussen hebben allemaal een andere kleur en binnen hebben ze allerlei spreuken met een godsdienstig of vredelievend karakter.
St Thomas was vroeger van de Denen, dat zie je nog terug in de straatnamen en bouwstijl.

Deense bouwestijl

Langzaam is het weer tijd om zuidelijker te gaan. We waren nu op ons verste noordwestelijke punt. Eind juni willen we in Grenada zijn, helemaal in het zuiden, om de boot daar voor enkele maanden op de kant te zetten. Het hurricane seizoen begint in juli. Dan is hier het laagseizoen en zijn vele voorzieningen gesloten. We komen eind juli enkele maanden naar Nederland! Ook leuk, we verheugen ons er al op om iedereen weer te zien!!

Maar eerst in grote stappen terug, van St Thomas zijn we in 1 nacht naar St Maarten gezeild, tegen de verwachting in hebben we bijna alles kunnen zeilen. Daarna weer een nachtzeiltocht naar Antigua naar Jolly Harbour, daar op ons oude stekje voor anker gelegen. Het weer was wel erg nat onderweg en het bleef nog vele dagen erg nat. Vanuit zuidelijk Antigua zijn we via Deshaies naar Les Saints gezeild. En daar waren ze weer, de Wet Dream!

WetDream zoveel

 

 

 

 

Inmiddels zijn we via Dominica, regen, in Martinique in Le Marin. Als de wind gunstig is willen we morgen vertrekken naar St Lucia naar Marigot Bay en dan steeds verder naar het zuiden. Hopelijk komt de Chimo dan ook weer aanhaken, zou wel zo gezellig zijn.

De wind is nu pal tegen en tussen de eilanden kan het flink spoken. Het zijn echt windgaten en het waait altijd ca 2 B meer dan er voorspeld.

We wachten het weerbericht voor morgen af.

Tot in St Lucia!

St Maarten

We zijn inmiddels op St Maarten, en middenin de  Heineken Regatta!

Tijd voor een nieuw bericht, zeker als er volgers van ons blog die hier op vakantie zijn langskomen om polshoogte te nemen! Wie zijn dat dan? Het waren Marijke, Mark en broer Harry, zij hebben ook een Lagoon 39 in nederland en kwamen zich eens voorstellen, dat is dan natuurlijk een drankje waard… Dus kwamen ze gezellig aan boord. Het toeval wilde dat onze fantastische Lagoon dealer, Harriët en Arthur, in een dinghy onderweg waren naar onze boot, en natuurlijk kennen zij elkaar ook. Het was een gezellige boel. Harriët en Arthur waren zo lief om enkele bestelde dingen uit nederland voor ons mee te nemen en ook nog enkele lekkere verrassingen, hmmmm

 

Arthur
Harriët, Arthur, Marijke, Mark, Harry , Rob en Brigitte

We hebben heel veel aanloop op de TWIXX, er komen regelmatig mensen langs, zelfs die we helemaal niet kenden, in een dinghy of staan op de steiger en komen kennis maken. Alle nationaliteiten, het gaat zo relaxed onder cruisers. Zelfs pas nog, onze australische achterbuurman riep ons aan: Hey neighbour come over for a drink! Dan zijn we heel snel overgehaald. Gisteren zaten we aan boord bij een engelsman en hebben nederlands gesproken met hem, blijkt hij 17 jaar in Hilversum te hebben gewoond.

Door dit alles zijn we serieus aan het overwegen om de TWIXX om te dopen tot:                  “De Zoete Inval”

 

Maar voor we hier kwamen even een terugblik.

We zijn vanaf St Lucia weer naar Martinique gezeild naar Le Marin samen met de Shiva, de Chimo zal later volgen als de boot weer in het water ligt. daar aangekomen zagen we direct een vrije mooring, dat is geluk hebben want het is hier groooot en altijd druk. De volgende dag kwam de Shiva gezellig borrelen toen er ineens een fransman op hoge poten ZIJN mooring kwam opeisen. Tja Rob en Herman hebben gepraat als brugman, Herman in echt frans,  maar dat haalde niets uit. Ze hebben zelfs gevraagd of hij geld wilde, altijd een goede test om te zien of ze je een poot willen uitdraaien. Maar ook dat lukte niet, het leek erg serieus te zijn. Dus alle lijnen los gemaakt. Wat nu? Tussen de moorings ankeren is niet handig en de Shiva kreeg al geen plaats in de marina. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en de marina opgeroepen dat we nu een ligplaats wilden. We werden direct in vliegende vaart naar een ligplaats gebracht en aan het stroom en water aangesloten! Kreeg nog wel te horen dat we voortaan eerder moesten komen want ze wilden naar huis, het was vijf voor zes. Rare lui die fransen….

We zijn verder noord gezeild naar Fort de France, moest een heel modaine plaats zijn, daar hebben we niets van gemerkt. We was er een Nespresso Boutique. Om daar te komen was een flinke wandeling met hindernissen, zelfs over een giga schoolterrein, maar daar werden we onderschept door de directrice en liepen we vast. Toen ze hoorde dat we eigenlijk heel erg om moesten lopen om einedlijk de kofiiecupjes te kunnen scoren heeft ze ons met haar auto voor de Nespresso Boutique afgezet, zo aardig van haar!

Het volgende eiland is Dominica, niet te verwarren met de Dominicaanse Republiek, een groen natuur eiland. Erg arm en vrijwel geen blanke bevolking. Wel heel aardige mensen, vrijwel iedereen zegt je hallo en vaak wordt er een praatje aangeknoopt. We hebben een mooring opgepikt bij SeaCat, je ligt daar in de open oceaan. SeaCAt heeft een aantal moorings achter zijn woning en een wankel aanlegsteigertje voor de dinghy’s. Via de tuin kom je dan op de weg uit. SeaCat organiseert ook trips. We hebben samen met de Chimo en een amerikaans echtpaar een daeen flinke natte reisgtocht gemaakt nar de Victoria Falls gemaakt. Eerst dwars over het eiland, daar zagen we hoe de storm Erika de wegen en bruggen heeft toegetakeld in Augustus. De hike door en langs de rivier bedding was een flinke natte reis. Maar de waterval was echt de moeite waard. Terug bij het het startpunt hebben we gegeten bij Mozes, een oude rasta, in zijn “Rastarant”, het was heerlijk, opgedient in kokosnootbast, geen idee wat het was… Noordelijker zijn we in Portsmouth geweest, ook aan een mooring, de zeilboten worden bij toerbeurt aangewezen aan de boatboy’s. Dat is fantastisch, zo is er aan ons geen getouwtrek door de verschillende boatboy’s. Ze zijn hier verenigd in PAYS en verzorgen ook iedere zondagavond een BBQ voor alle cruisers op het strand. Heel gezellig en lekker, je kunt kiezen uit, weer, kip of vis met rijst en sla. Rumpunch onbeperkt en andere drankjes kun je in andere tentjes kopen. Na het eten is het voetjes van de vloer, en dansen kunnen ze!! En niet onbelangrijk, ze varen iedere avond en nacht met security bootjes rond.

Victoria Falls, Chimo, Escapade en TWIXX
Victoria Falls, Chimo, Escapade en TWIXX
Tarzan..
Tarzan..
Afterparty BBQ
Afterparty BBQ

 

Door naar Les Saintes, eilandjes onder en horende bij Gouadeloupe, net zuid frankrijk. En wat een tegenstelling met Dominica.

In Gouadeloupe zijn we naar Point de Pitre geweest, daar hebben we niet veel gezien, Rob kreeg een flinke griep, beetje solidair met nederland misschien?? Door naar de westkust, Rivére Sens, daar ben  ik bij het aanleggen een flink door mijn enkel gegaan, auww, pijnlijk. Dat duurt nog wel even.Rob is met Maaike en Leo het eiland gaan verkennen in een huurauto, ik heb op de boot heel veel afleveringen van lost gezien…

Auw
Auw
Start van de regatta
Start van de regatta

 

 

 

 

 

 

 

 

Antigua was het volgende doel, we zijn voor anker gegaan in English Harbour, daar lag ook de La luna en de Shiva. Je komt iedereen weer tegen. Alle grote yachten lagen hier voor de regatta, en dat zijn geen kleintjes, een heel groot contrast met de arme bevolking. We zijn ook nog naar Falmouth gezeild en daarna door naar Jolly Harbour. Daar hebben we ons anker uitgegooid, een mooie ruime plek, maar… Bleek toch dat we bij een beetje gas geven om het anker te checken achteruit voeren. Anker ophalen dan maar, bleek erg zwaar te gaan. Er zat een ander anker op ons anker geschoven, ze zaten in elkaar als 2 pantoffels. Gelukkig kreeg Rob de ankers met brains en brute kracht uit elkaar. Bleek dat een catamaran achter ons minstens 60 meter ketting uit had, wel erg veel in amper 3 meter water. We hebben ze verteld dat we hun anker losgetrokken hebben, ze kwamen de volgende dag nogmaals bedanken, de meeste mensen melden zoiets niet vertelden ze. Wel raar, iedereen wil dat zijn anker goed hout toch?!

Vanuit Antigua zijn wij direct naar St Maarten gezeild, de Shiva en de Chimo zijn naar Barbuda gezeild, schijnt fantastisch te zijn. Volgende keer dan maar voor ons. De tocht naar St Maarten was heerlijk, we zijn vertrokken in de namiddag en waren in de vriege ochtend in de Simpson Bay. We konden met de brugopening van 9.30 uur de Lagoon invaren. Direct bij de brug is de Heineken Yachtclub, het zat daar al helemaal vol met mensen aan het bier! We zijn daar natuurlijk ook even langs geweest want de Zensation had ons al foto’s doorgestuurd van bitterballen, frikandel speciaal met friet… Hmmm zo nederlands. St Maarten is een beetje Nederlands, al bij bij de douane werd er af en toe een nederlandse zin tussendoor gegooid.

Heineken… Proost!

VERJAARDAG IN DE CARIEB

Ja, dat voelt wel anders dit jaar…… Een januari verjaardag is toch echt altijd “winters”, behalve hier in de carieb! En dan liggen we in de Sugar Beach baai, klinkt niet gek hè?

De dag begon al fantastisch, Rob bracht croissants met thee op bed, mmm.

Daarna kwam de Chimo in de dinghy aangevaren onder luid getoeter met feestmuts op!

Zie het filmpje hier.

Chimo komt felicitaties en Appeltaart brengen

En dan had Maaike ook nog echte hollandse appeltaart voor mij gebakken, super lief, met verjaardags kaarsjes erop.

Omdat ik zelf ook de avond ervoor een taartje had gemaakt, hadden we zelfs de volgende dag nog koffie met taart.

 

De 2 verdagstaarten....
De 2 verjaardagstaarten….
Verjaardags eten in Sugar Beach
Verjaardags eten in Sugar Beach

 

 

 

 

 

 

 

 

‘sAvonds zijn we met ons vieren met de Bounty (naam van onze dinghy) naar de kant gevaren en daar heerlijk gegeten in het restaurant van het resort van Sugar Beach.

Vooraf aan mijn verjaardag zijn we eerst nog in Soufrière geweest, we hebben daar aan een mooring gelegen. Het was voor het eerst dat ik geen prettig gevoel had dat wij de boot zomaar achter zou laten om aan de wal een tripje te doen. We hebben dan ook maatregelen genomen, alles uit het zicht en ver weg opgeborgen en oude meuk tevoorschijn gehaald, (lees antieke laptop enz).

Op de wal heeft Leo een deal gemaakt met een taxichauffeur, zo bracht deze ons voor een tour langs de bezienswaardigheden van st Lucia.

We zijn eerst naar de “drive true volcano”geweest, niet teveel van voorstellen, een soort van ingezakte krater die nog het meest opviel door zijn rotte-eieren stank. Daarna door naar de “Mudpool”, ja, even echt in het modderbad want je schijnt daar 10 jaar jonger uit te komen! En met mijn verjaardag in zicht geen slecht plan. En ja, na afloop voelde het huidje wel heel zacht aan. Alleen die 10 jaar jonger?? Niet lang genoeg gebadderd misschien… De badkleding zou nog wel lang stinken en grijs blijven, zo ook onze huid, daar weten Jorien en Frank ook alles van. En als laatste zijn we naar de waterval geweest, een kleine poel met een zeer krachtige waterval waar je bijna niet onder kunt blijven staan. Het hielp wel tegen de modderfilm die nog op onze huid zat.

Soort van heel harde stortdouche
Soort van heel harde stortdouche

Soufrière is zeker vanaf de waterkant erg armoedig, er zijn wel enkele gekleurde huisjes maar alles is slecht onderhouden. Langs de waterkant is een hele lange waslijn voor algemeen gebruik, grappig om te zien. Wel heeft iedereen van zijn kroeshaar een waar kunstwerk gemaakt. Soms ziet het er zelfs uit als en kanten kleedje. De kapsels van de meisjes zitten vol met strikjes, balletjes en speldjes. Je vraagt je af of dat voor het slapen gaan eruit gaat.

 

Soufrière
Soufrière

 

 

 

 

 

 

De  dag daaropHdoor naar de volgende baai, tussen de 2 Pitons. De Pitons zijn hèt kenmerk van st Lucia, ze staan dan ook op de nationale vlag. het ziijn 2  puntige bergen in de vorm van een steile driehoek. Ook het bier op st Lucia heet Piton. En daar lusten Leo en Rob wel pap van, zeker al dobberend in een luchtbedje……

Kijk een Piton op de achtergrond
Kijk een Piton op de achtergrond
En natuurlijk Pitons in de hand...
En natuurlijk Pitons in de hand…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na de Sugar bay zijn we weer langzaam terug gezeild naar Marigot bay, dat is een diepe baai die bekent staat als een “Hurricane Hole”. Dwz een zeer goede uitwijkplaats als er een hurricane overtrekt. En aan de mooring mogen we ook gebruik maken van de fasciliteiten  van het bijbehorende hotel! Das boffen, ze hebben 2 zwembaden en heerlijke ligstoelen met grote badhanddoeken. ‘sMiddags komen ze zelfs langs met een proefdrankje en fruitspiesjes. Geen straf om hier nog een keer  te mooren.

Marigot Bay, we liggen helemaal onder in beeld
Marigot Bay, we liggen helemaal onder in beeld
UItzicht vanaf de TWIXX
UItzicht vanaf de TWIXX

 

 

 

 

 

 

 

 

De baai is omgeven door restaurantjes die verscholen liggen tussen de mangrove bomen of aan het strandje liggen. Vanaf 1 restaurant kun je naar de top hiken en weer afzakken naar Doolittles aan het strandje. Dat hebben we met ons vieren gedaan en wel zo goed uitgemikt dat we daar tijdens het happy hour aankwamen;)  Wel zeiknat want inmiddels stortregende het weer eens.

De terugtocht was snel gepiept, langs de waterkant over een verlicht pad, wel zo comfortabel na die drankjes…

Leo, Inge, Maaike, Brigitte, Herman en Rob. Marigot Bay
Leo, Inge, Maaike, Brigitte, Herman en Rob. Marigot Bay

 

We hebben hier ook weer de Shiva ontmoet, zij hebben eveneens de ARC gedaan. Natuurlijk wordt er dan samen een sundowner gedronken, of 2.

 

 

 

 

We zijn nu weer in Rodney Bay, de Chimo staat hier inmiddels op de kant voor reparaties. Morgen gaan we door naar Martinique, we willen het eiland verder verkennen. En dan vooral weer lekkere franse kaasjes en wijn inkopen! Met Kerst ben ik niet verder gekomen dan zo’n 10 meter het strand op…. De Chimo zal later weer aanhaken is de bedoeling, welzo gezellig. Zij hebben na kerst al een groot deel van Martinique aangedaan. Zo sluiten de plannen mooi op elkaar aan.

DE Caribische tijd.....
DE Caribische tijd…..

We proberen ons aan te passen…..

 

 

 

 

 

Au revoir a Martinique!

Bye Bye CREW…..

De tweede kerstdag zijn we terug gezeild naar St Lucia, Jorien en Frank vliegen “derde”kerstdag weer naar huis. Ook weer aan de wind en best laat vertrokken omdat uitkaren niet overal kan op tweede kerstdag, uiteindelijk zijn de mannen met een taxi naar Le Marin gegaan om ons uit te klaren. Wel zo belangrijk als je van een ander eiland naar huis moet vliegen…

Het was inmiddels donker toen we weer in St Lucia aankwamen en de wind was nog niets afgenomen. Het havenkantoor gaf geen antwoord meer om ons een ligplaats aan te wijzen. Dan moet je zelf op zoek, gelukkig kennen we de haven al en besloten om aan een kopsteiger te gaan liggen. Netjes aangelegd en het pikkedonker.

Jorien en Frank wilden ons persé trakteren op het avondeten, heerlijk en gezellig de laatste avond!

We vonden het allevier nog geen tijd om afscheid te nemen, dat zegt genoeg! Het is ons goed bevallen om ze ruim 5 1/2 week aan boord te hebben, toch bijzonder.

We hebben van meerdere zeilers gehoord dat het heel anders kan gaan. Zelfs al bij aankomst in St Lucia zijn er al direct meerdere crews op de kant gestapt om een hotel te zoeken, dat ging vaak gepaard met schelden en ruzies. Ook hebben we zeilers gesproken die vertelden dat ze met vrienden overgestoken zijn en dat ze nu geen vrienden meer waren.. Het is ons opgevallen dat er veel boten waren die een professionele crew ingehuurd hadden of een schipper aan boord hadden. Verder waren er heel veel mannelijke crews. Voor kerst kwamen de vrouwen ingevlogen. Dan zijn we nog maar eens extra trots dat we het met ons vijven als familie hebben volbracht!

We hebben hier veel boten van de ARC gesproken en iedereen had wel een grote of kleinere schade opgelopen tijdens de toch best heftige overtocht. Er was veel schade aan zeilen, spinakerboom, kapotte verstaging, geen werkende SSB, motor pech, waterlekkage, kapotte roeren, 1 boot ontmast en zelfs 1 boot gezonken. Als je dat allemaal hoort zijn we reuze trots dat wij alles heel hebben gehouden. Het was ook altijd onze intentie om behoudend te varen: Better safe than sorry!

MISSIE GELUKT

En dan ook nog best een luxe overtocht met op z’n tijd een Nespresso, zelfgebakken cake of verse sushi. Vis vangen. Regelmatig een douche, heerlijk die watermaker, maar met 5 personen niet elke dag mogelijk, je moet altijd rekening houden dat er iets mis kan gaan met de watervoorraad.

IMG_6576
Super verse Sushi onderweg, zelf gevangen, gefileerd en gegeten….
Laatste ontbijt in St Lucia
Laatste ontbijt in St Lucia, vader en dochter momentje

Tja en dan komt de tiijd dat de crew toch echt weer naar huis moet…

Als alles is gepakt  brengt JohnnieLeo Jorien en Frank naar het vliegveld, het afscheid gaat snel, JohnnieLeo is een snorder, snel instappen en wegwezen……….. dus de emoties komen pas als ze al op weg zijn. We missen ze nu al, raar nu zijn weer met ons tweeën, het voelt een beetje leeg.

Wanneer zullen we onze vier kids weer zien?? En waar?

We gaan ons eens buigen over de mogelijkheden om het hurricaneseizoen te ontlopen en in dat plan krijgt het weerzien met de familie ook een plek!! Daar kijken we al naar uit;)

Het zal in ieder geval pas in 2016 zijn 😉

                                We wensen iedereen een heel gelukkig en gezond 2016!

Bij ons 5 uur later dan bij jullie….

2016-happy-new-year-golden

 

Kerst in MARTINIQUE

Ja, we zijn al weer even in de Carieb, www, warm, wind, wolken. Dat is de eerste indruk.

De2 Pitons op de achtergrond
De2 Pitons op de achtergrond
80th Party
80th Party
Paul moest helaas al zijn vlucht halen en weer een lange broek aan!
Paul moest helaas al zijn vlucht halen en weer een lange broek aan!

En super aardige mensen, of zoals Rob zegt: engels beleefd! Daar overheen een relaxed sausje maakt de mensen erg aangenaam. Is er dan geen minpunt? Zeker wel, alles duurt behoorlijk langer dan in europa en duur dat St Lucia is!! Meer dan nederlandse prijzen van de dagelijkse boodschappen, kleding en de restaurantjes.

Het waait hier behoorlijk en het regent vaak wel iedere dag even, flinke plensbuien. Dat betekent de hele dag raampjes open want het is warm, oh nee een bui, gauw alles dicht en de handdoeken van de railing. Dan is de bui alweer over en kan alles weer open en naar buiten. ‘sNachts gaat dat gewoon door, luiken open/luiken dicht… We zijn er maar druk mee.

Veel boten van de ARC+ gaan de kerst in Martinique vieren, wij haken aan, gezellig.

De overtocht naar Martinique was sinds lange tijd weer aan de wind en een heftige wind. We moesten eerst naar le Marin, daar kun je goed boodschappen doen. Een hele drukke haven, de marina is al voor dagen volgeboekt. Gelukkig zagen we een vrije mooring, dat is wel zo lekker met deze harde wind en een propvolle ankerplaats. Tijdens het vastmaken kwam er net weer een hele heftige plensbui over, we waren allevier kletsnat, Rob vond dat we wel aan de Whisky konden om droog te worden. We zijn tenslotte nog maar beginnende ankerraars. De volgende ochtend vroeg allevier in de dinghy, Jorien en Brigitte om boodschappen te doen voor kerst en Frank en Rob om ons in te klaren.

De boodschappen vielen hier reuze mee en veel meer keuze van verse waren. Ook was de wijn hier heel betaalbaar, echt een Frans eiland. We plannen om hier zeker terug te komen. Boodschappen binnen, ingeklaard en op weg naar die mooie baai voor de kerstavond BBQ op het strand. Een heerlijke zeiltocht met de code 0 op. In Grand Anse d’Arlet, ook druk, toch vrijwel direct een vrije mooring gevonden, alweer geluk!

 

Daar staan we tussen de ARC+, beach BBQ
Daar staan we tussen de ARC+, beach BBQ
Kerstavond onder de palmboom
Kerstavond onder de palmboom
Met de voeten in t zand kerst vieren....
Met de voeten in t zand kerst vieren….

 

Beachlanding!
Beachlanding!

Kerstavond vieren: Rond 5 uur verzamelen op het strand met je spullen, tassen vol werden er uit de bootjes geladen! Veel boten hadden lekkere dingen gemaakt om te delen, cheesecake, meatballs, bananacake, wij hadden fruitsalade en aardappelsalade mee. En natuurlijk vlees voor de Cobb! Het was heel gezellig, mensen met kerstmutsen op, muziek erbij en later zelfs een kampvuur.

 

Frank heeft "Patrick" gevonden onder de boot
Frank heeft “Patrick” gevonden onder de boot
Zwemmen vanaf de boot in Martinique
Zwemmen vanaf de boot in Martinique

IMG_6833

Ook via de achterkant kun je springen
Ook via de achterkant kun je springen

Eerste kerstdag hebben we croissants gebakken, fruitsalade, roerei met zalm, heerlijk allemaal. ‘sAvonds weer in de dinghy richting strand, een echt beachlanding. Bootje vastgemaakt aan een paal van het terras, zo dichtbij kom je zelfs met een auto niet. We waren met 53 zeilers, het hele restaureant was afgehuurd voor ons. Van te voren kon je opgeven wat je keus was uit fish, porc of lobster. Dat was natuurlijk 4 x kreeft.

De Odyssey heeft vrijwel de hele organisatie gedaan, en we kregen van hen ook de opdracht om allemaal een kado te kopen van ca €5 voor secret Santa. Na het hoofdgerecht kwam de “griekse Santa” met zijn “duitse Elf”, om de beurt mochten we bij Santa op schoot om een kado van de Elf in ontvangst te nemen, tenminste als je lief bent geweest!

IMG_6886
Samen Kerst vieren met Maaike en Leo van de Chimo!
Jorien krijgt ook een kado van "secret Santa"
Jorien krijgt ook een kado van “secret Santa”
Frank is lief geweest en krijgt een kado!
Frank is lief geweest en krijgt een kado!
Kerst Lobster
Kerst Lobster

 

Dat gaf natuurlijk veel hilariteit en leuk om te zien dat iedereen er zovel moeite voor heeft gedaan. Een bijzonder gevoel een warme kerst, heerlijk dat Jorien en Frank er bij waren. Maar zo jammer om Sharon en Diedrik te moeten missen….

Een beetje Kerstbalen…

Ze zijn er bijna

Inmiddels is het nog een kleine 20nm , maar jullie hadden nog onderstaande update tegoed…

——————

Nog 500nm

We hebben de 500m mijlpaal gehaald, we zeilen met een flinke snelheid. De oceaan is iets rustiger met enkele rare hoge golven tussendoor.

Het is nu dag en nacht ca 27gr, maar in de wind is het heerlijk koel.

Vanochtend was de bakkerij flink ik bedrijf.

Jorien heeft vanochtend eerst brooddeeg gemaakt voor Ciabatta. Tijdens het rijzen heeft ze beslag voor appelkaneel muffins gemaakt en alvast gebakken voor bij de koffie.

Ze waren heerlijk. Het brood is inmiddels ook gebakken en ziet er professioneel uit.

En het ruikt zo lekker aan boord, iedereen wordt er vrolijk van.

Gisteren heeft Frank de muziek gevonden die Cees (van de Beau) op onze computer heeft gezet. Fantastische en heerlijk nummers. We genieten nu volop van de top 100 van de top 2000. Er wordt flink meegezongen, want zelfs wij (Rob en Brigitte) kennen deze muziek…Cees bedankt, we genieten!

We hebben gisteravond veel potjes pesten gespeeld, hoe later hoe fanatieker iedereen werd.

Vanochtend werden we weer opgeroepen door de Wet Dream om een weerbericht. We zien ze niet maar ze blijven al 2 weken binnen marifoon bereik. Er zijn al drankjes beloofd in St Lucia voor onze weerberichten.

Doe gaan we zeker incasseren!

image1

 

 

 

 

Zuurkool met worst

Minder dan 600m te gaan!

We hebben vandaag lekkere Hollandse kost gegeten: zuurkool met rookworst en spekjes.

En nee, niet meegenomen uit Nederland maar gekocht bij de Hiperdino in Las Palmas.

Smaakte erg lekker Hollands, en dat bij 25+graden.

Tot nu toe komen we niets te kort, we eten en snacken lekker. Bakken soms iets voor bij de koffie, maken sushi van zelf gevangen tonijn of heerlijke Iberico ham. Frank heeft een flinke ham gekocht voor aan boord. Die snijdt Paul dan in super dunne plakjes voor bij de borrel.

De nachtwachten doen we nu in shifts van 2 uur. Zo krijgt iedereen een lange nachtrust. Maar echt lekker en diep slapen doet niemand.

Tijdens de wacht worden er films en series gekeken tussen de uitkijk door.

Als de generator loopt dan drinken we ’s avonds een Nespresso.

We zijn super blij met onze watermaker. Die maakt genoeg water om regelmatig te douchen en het water smaakt ook nog eens heerlijk.

Vandaag gooiden  de Oost mannen de hengel uit… Tja te ruige zee, te hoge snelheid en vooral heel veel zeewier. Die hebben ze dan ook flink aan de haak geslagen, de bonk zeewier konden ze niet binnenhalen. De lijn moest gekapt, weg mooie vishaak.

Tja volgende keer beter?!

Update – Sinterklaas en squals

Sqauls

Vannacht dan toch echt onze eerste squal gehad. Wind trekt dan flink aan, dus zeil minderen. Dat betekende Rob uit bed en in z’n boxer in de stortbui de fok binnenhalen…

Nu begrijp ik dat schepen zonder watermaker dan de gelegenheid nemen om te “regendouchen”. Gewoon een stortdouche!

We hebben nu ook de magische 1000m grens gehaald, er staat nu nog 880m te gaan op de teller.

Helaas nog wel hoge rare golven, de zeeziekte is nog aan boord voor 1 crewlid. Maar tijdens het borreluurtje ging het toch alweer aardig, de Spaanse ham, tortilla chips met guacamole ging er best in.

We zetten nu om de dag de klok een uur achteruit. In St Lucia is het 5 uur vroeger dan in Nederland.

We weten nog niet welke dag we aankomen, het weerbericht geeft eerst nog goede wind aan maar later steeds minder.

S avonds zien we hele mooie zonsondergangen, de nachten zijn eerst pikkedonker, later komt de maan op in 10 min tijd.

We eten zo onze laatste courgettes, aubergine, tomaat en paprika.

Verder hebben we nog zoete aardappels en pompoen!

We zullen geen scheurbuik krijgen.

Jorien en Frank hebben heeeeel veel zin om te zwemmen, de kapitein staat het helaas niet toe. Nog even wachten tot St Lucia.

Knobbelig zeetje

Sinterklaas met vers gebakken kruidnootjes! Heerlijk, ook waren er chocolade munten.

Gisteren, vannacht en vandaag een erg onrustige zee. Golven af en toe dwars op t schip en ca 3 tot 5 m hoog. Er heerst dan ook weer zeeziekte aan boord. De Belgische reisziekte pillen staan weer paraat!

Tot vanmiddag dubbel gereefd gevaren. Nu met 1 reefje in het grootzeil. Hopelijk is de wind morgen iets minder en de oceaan iets rustiger dan kunnen we onze Parasailor weer hijsen!  Nu varen we met wind achter en moeten we afkruisen.

We zien nog steeds elke dag boten op ons scherm. Vandaag ook weer de Wet Dream gezien en gesproken. En dat na 1 week, bijzonder.

Helaas horen we van de ARC office soms minder goede berichten. Een schip dat wegens schade aan de giek naar de Kaap Verden moest uitwijken is daar na reparatie weer terug in de race. Helaas kregen ze onderweg waterlekkage die onbeheersbaar bleek. Ze zijn opgepikt door een vrachtschip en worden in europa afgezet. Het schip was niet meer te redden.

Gelukkig geen persoonlijke schade.

We hopen een beetje vaart te maken met deze rare zeegang, we willen natuurlijk in St Lucia zoveel mogelijk meemaken van de festiviteiten!

Halverwege

Inmiddels is de TWIXX over de helft en is het aftellen begonnen, krijg alleen de indruk dat ze het zelf misschien wel jammer vinden dat het einde inzicht komt (ze genieten volop)

image1

TWIXX dag 11, halverwege!

Nu gaan we aftellen, tussen de middag hebben we geproost dat we op de helft waren. Laatste etmaal veel wind en golven. De crew doet het goed hoewel er toch weer iemand aan de Zeeziekte pillen zit. Hopelijk went het geschommel weer snel.We hebben zon met wolkjes maar nog geen squal (zeer zware regenbui)gehad.Vannacht gezelschap van 2 schepen op ons scherm, 1 ARC boot en iemand onderweg naar Antigua.Vandaag heeft iedereen zijn favoriete snack gekregen. Paul zijn Hollandse borrelnootjes, Jorien Haribo kersjes, Rob zoute drop, Frank katjang pedis, Brigitte Bounty.Iedereen wist gelijk wat voor hem bedoelt was, en graaide het uit de tas met een vette glimlach….

Zondag een drukke dag
Wie denkt dat we ons de hele dag vervelen aan boord heeft het mis. Vooral gisteren, zondag was het een drukke bedoeling aan boord.
De hengel ging voor de eerste keer uit, wie voorspelt wanneer we de eerste vis binnen halen? Het liep uiteen van 3 uur middags tot enkele dagen. We waren er nog niet over eens en daar ratelde de hengel al!
Een Mahi Mahi, alles in gereedheid gebracht om de vis aan boord te krijgen. Spuitflesje met alcohol, rubber handschoenen, plank, opvangbak, messen en de hele grote haak om de vis aan boord te trekken. Die haak hadden we niet nodig maar de vis was best groot, 63cm lang. Vis binnen gehaald en gelijk gefileerd door Brigitte en Jorien met haar neus er boven op. Dan ben je nog even bezig om de boot schoon te maken van de slachtpartij.
De vis in de pan gebakken en als lekkere lunch gegeten. Daarna weer de ratel van de hengel, een tonijn. Deze keer heeft Jorien de vis gefileerd, mooie filets voor sushi.
Daarna werden we opgeroepen door de Wet Dream die was al langer in de buurt en voeren nu inzicht.Of we een drankje komen halen, we waren al net onze koers aan t verleggen richting hun kant.
We zijn even langszij geweest, ondanks dat het bijna windstil was gingen de boten te veel te keer. Geen drankje gedaan maar wel kennis gemaakt en visite kaartje afgegeven. We komen ze nog wel in de Carieb.

 

Mahi Mahi, onze eerste vangst ooit

Wat zullen Peter en Fred trots op ons zijn…
Zo verbaasd als ze waren dat Rob een echte hengel heeft gekocht, zo verbaasd zullen ze zijn van onze eerste vis ooit gevangen door ons!
Het is een Mahi Mahi van 63 cm. Deze ligt inmiddels gefileerd en wel in de pan. tomatensoepje erbij, tomaten moeten nodig op, en smullen maar. Komt de cursus visfileren toch nog van pas.
We hebben 2 boten om ons heen, 1 ARC boot de Lumière en een Caramaran de Wet Dream. We hebben onze weerberichten gedeeld en even gekletst.
Toch bijzonder om ineens andere schepen in zicht te krijgen.
We gaan onze vangst eens proeven;)

image1

 

 

 

 

Update: eten en parasailor met minder wind

De wind is inmiddels afgenomen en is het tijd geworden om wat meer te genieten zoals jullie hieronder kunnen lezen (dat kunnen we ze gelukkig wel toevertrouwen). De snelheid is er helaas ook een beetje uit, hopelijk komt dit weer nu de parasailor gehesen is.

ETEN

Eten is zo ongeveer het belangrijkste gebeuren aan boord. Dus voor ieder wat wils. Frank vraagt Rob al een paar dagen waar de hotdogs verstopt zijn. Vandaag gevonden! Voor Frank maakt dit de reis al de moeite waard. Sommige mensen zijn gauw tevreden. Voor de borrel zitten we op een iets hoger eetniveau;). Taart met queso azul en ui en een halve met maanzaad en banana.Frankimage1

PaulborrelVoor vanavond staat er een lekkere curry met groene papaya salade op t menu.

‘sOchtends vinden we vliegende vissen aan boord zelfs op het dak, het zijn echte hoogvliegers! Wel erg klein om daar een filet vanaf te halen.

Onze voorraad groente en fruit zien er nog prima uit. Mede door alles te verpakken in de longlifezakken van de Hiperdino. Alleen de bananen gaan hard, zelfs de groene tros. Maar dat is ook wat iedereen al wist, we hebben er daarom ook niet echt veel meegenomen. Anders is het bananendag, bananenbrood, bananenlunch, bananencake, bananensoep…

Af en toe komen we een ARC boot tegen, helaas ook net de Magritte, ze zijn gedwongen onderweg naar de Kaap Verden wegens een kapotte giek. We hebben ze succes gewenst en een snel weerzien in St Lucia.

We zitten nu allemaal in shirts en shorts, heerlijk, of het vannacht ook kan? We zullen zien..

———————–

ParaSailor

Zoveel wind als er de eerste dagen was zo weinig wind hebben we nu… Dit fenomeen herkent vast iedere zeiler Maar dit is wel het moment om onze Parasailor op te zetten. Toch blijft het spannend om dit midden op de oceaan te doen zonder een toekijkend ook van de trainer.

Het is gecompliceerder dan bv een gennaker te zetten. De zeilvoering is met 4 schoten en 4 lieren. Dat vergde enig improvisatie vermogen van de trainer. We hebben aan iedere kant maar 1 lier. Wel nog 2 op het dak asymmetrisch geplaatst. Daardoor loopt er 1 schoot over het dak en 1 door het stuurmansbankje. Wel even uitkijken dus waar je loopt. Op deze manier gaat het bedienen prima!

Vannacht hebben we 2 schepen op de AIS gezien. Een Australiër die ook onderweg is naar de Carieb,, niet met de ARC, hij had schade gevaren met z’n gennaker. En later een Oyster 56 de Aliena.

De oceaan is nu erg rustig en we maken voortgang door de Parasailor.

Frank gaat vandaag de hengel uitgooien… Sushi vanavond? We zullen zien.

image1