Alle berichten van TWIXX

Eerste bericht van de TWIXX tijdens de ARC

Nu de TWIXX met haar bemanning bezig is aan de oversteek naar de overkant, zal ik (Diedrik) jullie af en toe op de hoogte houden van de ontwikkelingen van de TWIXX. Op de blog van de ARC (link), plaats de TWIXX af en toe een berichtje welke ik ook hier zal plaatsen.

De TWIXX heeft gekozen voor de wat meer zuidelijke route (de traditionele route), deze route is iets langer maar dit wordt in principe gecompenseerd door meer comfortabel weer: ze houden nu eenmaal van een zonnetje 🙂

Twixx Route 26 November 12:00 UTC

 

Inmiddels hebben ze er al drie berichten geplaatst, zie hieronder (het gaat ze gelukkig allemaal erg goed):

Dag 3:

Het is nu donderdag en de wind is afgezwakt tot een dikke zes en soms 5. De golven zijn iets minder hoog maar met gemene hoge rollers ertussen als verrassing.

Net de mail van de ARC gelezen, updates van andere schepen.

Schepen met roer problemen en lekkage, met kapotte giek, motorproblemen, ontmast schip(bemanning oké en schip nog waterdicht), SSB problemen, enz. Dat is wel even schrikken.

Voor de komende dagen ziet het er veel beter uit, de wind neemt nog verder af en wordt straks zelfs te weinig lijkt het.

Kunnen we de boot ook een beetje op orde brengen en schoonmaken binnen.

De opstapcrew heeft gretig gebruik gemaakt van de Belgische reisziekte pillen, ze doen het er goed op, niet spugen, wel eten en en beetje slaperig maar dat zijn wij ook door een tekort aan slaap!

We maken zelf onze yoghurt met de Easiyo en hebben vannacht brood gebakken, weegschaal werkt niet op een heftig bewegend schip. Maar het was toch goed gelukt. Zo lekker als ontbijt.

We zien ernaar uit om op t voorschip te zitten en ook om eens onze hengel uit te gooien, wordt nog even wachten op rustiger weer.

Sea you!

 

—————————-

Dag 2:

De nachten rollen we zelfs de fok in, en dan nog surfen we soms met 15 kn de golven af. We zijn allemaal onder de indruk van het natuurgeweld. We gaan naarstig op zoek in de gribfiles naar minder wind, tevergeefs. We zullen het uit moeten zingen en vooral behoudend blijven zeilen. De 2 de dag zien we nog 6 boten om ons heen op de AIS.

De Dawn Chorus passeert ons krap voorlangs. We zien iets over haar stuurboord boeg hangen. Op de marifoon contact opgenomen. Ze hebben teruggerapporteerd dat het hun code 0 was! Ze waren zeer blij met ons, een mooi zeil gered. Aan boord bij hun was het “rocking and rolling”.

Het inspectie rondje over de boot doet Rob aangelijnd en op z’n knieën. Normaal lopen we gewoon door de gangboorden bij slecht weer, dat is nu ondenkbaar.

We zijn regelmatig blij met onze catamaran, ze doet het uitstekend!

S’avonds eten we samen aan tafel in de kuip, is net te doen, bij een roller grijpt iedereen z’n eten en drinken vast, maar wel even fijn om samen te kunnen eten.

Eten met windje 7

De zeilpakken zijn eerst nog nodig hoewel we het nu merken dat het warmer wordt.

Vannacht bleek tijdens de dameswacht dat de wedstrijd banner van de ARC er half losgescheurd was. Brigitte via de zijtent stuurstand op de knieën de banner losgeknipt en daarmee gered. Ondertussen vloog er een vliegende vis in haar schoot, onze eerste vis, en gevangen met losse handen… Hij heeft de vrijheid gekregen. Bleek ook dat de fok zichzelf al bijna spontaan ging ontrollen, ook op tijd kunnen redden.

Met de kuiptent helemaal dicht krijgen we zelfs nog enkele golven binnen, de volle laag op Robs hoofd….

—————————-

Dag 1:
Las Palmas zondagmiddag 22 november

Caribische muziek schalt over de haven maar vooral over de TWIXX, de speakers staan dichtbij. We nemen afscheid van onze familie die ons komen uitzwaaien. Een dubbel gevoel, vrolijke muziek en de start van een mooi avontuur, maar tegelijkertijd een brok in de keel vanwege het lang moeten missen van onze lieverds.

We varen de haven uit, er roepen ons veel mensen aan. We realiseren ons dat we al veel mensen hebben leren kennen in Las Palmas. Leuke mensen die we ook gaan missen.

Buiten de marina staat er flinke wind, tijd om de reddingsvesten aan te doen, alle lijnen en fenders op te bergen en de zeilen te hijsen met 1rif in het grootzeil. Dat valt nog niet mee tussen 200 schepen.

We zeilen over de startlijn en hier begint onze ca 3 weken durende reis naar St Lucia!

De eerste dag is erg heftig, we zien regelmatig een hele dikke 8 B(eaufort) op de windmeter. Het 2de rif zit er dan ook al direct in, de fok krijgt alleen een klein puntje. Dit gaat ook in de nacht door, best heftig. De 2 dagen erna is het een dikke 7/8. Eigenlijk komt niemand aan een echte slaap toe. Overdag doet iedereen hazenslaapjes. Want veel wind komt met veel en hoge golven.

We voelen regelmatig mee met de monohulls, als wij al zo tekeer gaan moet en zij zich als in een wasmachinetrommel voelen.

De wind komt van achteren, we hebben onze tent dichtgeritst, nu is het buiten goed toeven in de kuip.

BYE BYE, 3 weken oceaan……

Crew TWIXX
Paul,Frank,Captain Rob,Brigitte, Jorien
Inschrijving op de ARC office Las Palmas
Inschrijving op de ARC office Las Palmas

Varen varen over de baren, op naar St Lucia!!

Nog 1 nachtje slapen en dan gaat het startschot!

Morgen om 12.30 onze tijd, 13.30 nedtijd gaan we over de startlijn.

Via de www.worldcruising.com kunnen jullie ons volgen, ARC en dan op de fleetviewer klikken. via de onderstaande link gaat het nog makkelijker.

Dit gebeurd door de tracker van YB races die alle schepen voor de rally van de ARC aan boord hebben.

http://www.worldcruising.com/arc/eventfleetviewer.aspx

En dan de ARC (en niet de ARC+)

Op deze site gaan we ook blogs plaatsen, onder het kopje TWIXX, soms zelfs met foto’s! Hier onder de link aanklikken

https://www.worldcruising.com/arc/arc_2015_eventlogs.aspx

En dan TWIXX selecteren

We kunnen dat zelf pas lezen aan de overkant, maar reacties op dit blog zijn erg welkom!

Op je smartfhone kun je een app downloaden van YB races, voeg een race toe, ARC 2015 voor €2,99 en dan kun je ons ook volgen, zelfs snelheid of de wind op die plek kun je zien.

Inmiddels is de hele crew aan boord en hebben we onze farewell cocktail party gehad, afscheid genomen van andere crews en iedereen goede vaart gewenst.

We zien ze weer in st Lucia.

De boot is inmiddels tot de nok toe gevuld met eten en drinken voor een maand, samen met  nog alle andere noodzakelijke dingen, bv een pallet toiletpapier.

Maar een heel klein deel van de proviand
Maar een heel klein deel van onze proviand…

Ja voor een maand is alle boodschappen voor 5 personen doen is vooral het een plek in de boot geven een uitdaging.

Onze TWIXX met de Parasailor op
Onze TWIXX met de Parasailor op

Met dit zeil gaan we zoveel mogelijk downwind zeilen, snel naar de gastvrije ontvangst op de steiger van St Lucia. Iedereen wacht daar een ontvangst met vers fruit, rum en steelpan muziek, lachen als we midden in de nacht aankomen;0

Tijdens de start wordt er best veel NO wind verwacht, dus de crew zal snel moeten wennen. De dagen erna ook nog daarna zal er een stevige wind uit het NO zijn, maar iets minder hard.

We hebben de boot zo ver op orde, alles verstouwd en gepoetst, straks onze laastste sundowner in Las Palmas.

Ga ons volgen, we schrijven dan ook over onze voorbereidingen hier in Las Palmas, de ARC  en alle ontmoetingen met andere crews. Worden boeiende blogs!

Bye Bye!

Brigitte, Frank, Jorien, Paul en Rob

MAROCCO

De rondreis hebben we gemaakt! Wat een divers land.

Zal even bij het begin beginnen….

We kunnen natuurlijk helemaal zelf een rondreis regelen, maar ergens bij aansluiten en achteroverleunen is ook wel eens lekker, al onze activiteiten kosten immers al tig keer de inspanning dan gewoon thuis. Denk daarbij aan boodschappen doen, eerst winkels vinden, wijs worden uit andere producten, geen auto voor de deur, en zo zijn er tal van andere zaken..

Dus bij FOX gekeken, een leuke rondreis gevonden langs de Koningssteden, de woestijn in, het atlas gebergte over, klinkt interessant!

Op maandag geboekt, met vertrek op donderdag. FOX biedt reizen ook aan zonder vlucht, dat komt goed uit, maar de reis is wel op aanvraag, we horen zsm of we erbij passen.

Dinsdag komt er een nederlandse boot Rabat binnenvaren, we laten ze eerst maar even bijkomen voordat we hun lastigvallen ze moeten ook een lange overtocht achter de kiezen hebben.

Even later komt er al iemand van de boot ons opzoeken, het is Anneke, en de Boot is de Beau. Samen met Cees heeft ze enkele jaren in de middellandse zee gevaren en gaan nu ook naar de Carieb.

Samen met Anneke en Cees op onze boot een kennismakings borrel gedronken en over elkaars plannen gesproken. Ook zij willen graag meer van Marocco zien dan de haven en ons plan lijkt hun ook wel wat! Zo snel kan het gaan, ook bij FOX de reis op aanvraag geregeld.

IMG_5805

Ook nog kennis maken met de Anastasia!
Ook nog kennis maken met de Anastasia!

Laat woensdagmiddag kwam het verlossende antwoord: we gaan samen op vakantie! Zo snel kan het gaan….

Samen met de trein naar Casa, en inchecken in het hotel, de “vliegers”komen pas laat aan. We besluuiten een kijkje te nemen bij de Hassan II moskee en nemen een petit taxi ernaartoe. De lucht is strakblauw en Anneke maakt mooie foto’s.

imageimage

Vrouwen hamam in de Hassan II- moskee. Cassablanca. Marokko
Vrouwen hamam in de Hassan II- moskee. Cassablanca. Marokko
Vrouwen hamam in de Hassan II- moskee. Cassablanca. Marokko
Vrouwen hamam in de Hassan II- moskee. Cassablanca. Marokko

 

DSC_0332
Grote hotel kamer in Casa!

 

Rob, Brigitte, Anneke en Cees bij één van de fonteinen bij de Hassan II-moskee . Cassablanka. Marokko
Rob, Brigitte, Anneke en Cees bij één van de fonteinen bij de Hassan II-moskee . Cassablanka. MaroccoDSC_0742

De volgende dag gaan we met de hele club, onder aanvoering van Marian onze reisleidster, naar Rabat!

Tja dat kennen we al, maar al gauw rijden we verder richting Meknes en Fes.

Onderweg van Rabat naar ......
Onderweg van Rabat naar ……

Fes vinden we veruit de mooiste ervaring, het is een stad van oude ambachten, leerlooierijen, keramiek bewerken en inleggen, cactuszijde spinnen en daar de meest fantastische sjaals kleden en doeken van maken.

Ook krijgen we een toer door de oude medina, dat was goed opletten want die bestaat uit 9600 straatjes! geweldig om mee te maken. Van de versmarkt tot verzilverde huisraad is daar te koop. Het is tevens de plaats waar de lokale bevolking alle inkopen doen. Niks geen AH… Regelmatig moet je aan de kant springen want dan komt van Gent en Loos voorbij, al roepende belekbelek.

De leerlooierijen van Fès in de historische medina. Marokko
De leerlooierijen van Fès in de historische medina. Marokko

DSC_0917

IMG_5698
Van Gent en Loos

IMG_5695 IMG_5690

Zo gaan we langzamerhand richting de woestijn, we beginnen de groep al aardig te kennen, ook de bemanning van de Beau! En het klikt, dat is dus supergezellig, de andere reizigers zien dat we naar elkaar toetrekken en zijn zeer verbaasd dat we elkaar slechts een dag of 4 kennen.

We stoppen bij een berber gezin, ze wonen in primitieve tenten en kiezen voor dit vrije leven, ze mogen aanspraak maken op echte woonruimte maar dan krijgen ze een legaal bestaan.

IMG_5728
Arme berber familie…Let even op het zonnepaneeltje en de schotel!
IMG_5715
De keuken

IMG_5718

Ja daar is de woestijn, eerst met de bus tot aan de rotswoestijn, daar stappen we over op 4-wheel drives en stuiven daar over niet bestaande paden. De chauffeurs troeven elkaar af om zoveel mogelijk snelheid te maken en de rotsen te ontwijken. Dan zien we de zandduinen en de kamelen!

Van Er- Rachidia per landrover naar Erfoud. Marokko
Van Er- Rachidia in de 4-wheel drive  naar Merzouga. 

Blijft toch spannend of ik er deze keer niet afgegooid wordt of op hol slaan met mij.. Maar deze kamelen zijn erg rustig en de mannen die ons begeleiden zijn super relaxed en vriendelijk naar de dieren.

IMG_5749DSC_0031 - kopie

Per kameel gaan we naar het tentenkamp. Erfoud. Marokko
Per kameel gaan we naar het tentenkamp in Merzouga
De dromedaris gangers. Erfoud. Marokko
De dromedaris gangers.
Het tentenkamp. Erfoud. Marokko
Het tentenkamp, wachten op het diner.

We lopen zandduin op en af tot we ons in de middle of nowhere voelen, het is inmiddels donker als we bij ons tentenkamp aankomen. We worden met thee ontvangen en krijgen een tent aangewezen waar zelfs bedden staan! De hele groep gaat onder de palmboom zitten op lage banken. Daar komen een klein uur later grote schalen met eten op tafel. Het smaakt ons heerlijk. De volgende ochtend worden we gewekt om de zonsopgang te bewonderen. Dan zadelen we weer op en in een nog koele woestijn gaan we richting de 4-wheel drives. We stoppen bij het hotel waar een deel van de groep heeft geslapen, prachtig! Jammer dat we hier niet een nacht blijven…

Onderweg stoppen we nog bij een vrouwencoöperatie, zij maken van de arganbessen arganolie, de geiten vinden dit zo lekker dat ze er de bomen voor inklimmen. Van de overheid mag dat niet meer wegens inkomens verlies, maar als een toeristische attractie levert het natuurlijk ook weer iets op… Zo zijn er dus 2 uitbaters die de geiten in de boom prostitueren, en zoals Marian zegt: “Ze zijn nog net niet vastgeniet op de takken.

 

Argania Spinoza geitenboom. Onderweg van Marrakech naar Essaouira. Marokko
De geiten groeien hier aan de boom! Argania Spinoza geitenboom. Onderweg van Marrakech naar Essaouira. 

En verder gaan we, de hoge atlas over, oftewel de route van de kasbah’s, langs de Todra kloof richting Marrakech, Marian leest ons onderweg weer mooie verhalen voor die ons inzicht geven in de cultuur van Marocco.

Todrakloof. Marokko
Todrakloof. Marocco

Nu bleek dat er een flink deel van de groep erg uitkijkt naar de volgende toiletstop, ook wij dus. In Marrakech hebben Rob en ik de hotelkamer van binnen gezien….

Langzaam gaat het beter met onze buiken, inmiddels zijn we aangekomen in Essaouira, een toeristisch strandplaatsje. Leuk om rond te wandelen en de vele shops bekijken en een massage te nemen. We zijn hier 2 nachten en genieten van het langzame tempo.

DSC_0708 (2)
En in Essaouira een Djellaba gescoord!
IMG_5781
Het lieflijke deel van de haven, de rest was een piepkleine stinkhaven, dus onze plannen bijgesteld, van Rabat direct door naar de Canaries.

De volgende ochtend staat de bus weer klaar voor het laatste stuk terug naar Marrakech, kunnen we eindelijk het Djem el Fna plein bezoeken, veel over gehoord en een beetje gewaarschuwd door Marian dat de sfeer daar wel anders is dan elders in Marocco…

We zijn er samen met Anneke en Cees in een taxi naartoe gegaan, even rondlopen leverde al direct agressieve aandacht op van slangen bezweerders, een dakterras kelner en een popcorn jongetje. Daar waren we snel klaar mee! Met een koetsje zijn we binnen het uur terug in het hotel , echt niet leuk dat plein. We hebben ergens in de buurt een lekker glas gedronken.

IMG_0734
In de koets terug naar het hotel, 100 Dirham= ca €9,50

Verder in Marocco zijn de mensen zeer vriendelijk en behulpzaam, jammer dit viel even tegen.

‘s-Avonds hebben we afscheid genomen van de groep, Ada, Jos, Chrissie, Mieke, Anita, Stefan, Cassandra, Serge, Odille, Marcel, Fred, Joke, Jopie, Bertie, Wim, As, Alice, Marijke en natuurlijk onze geweldige reisleidster Marian!

En dan terug met de trein naar Rabat, samen met Anneke en Cees, beide boten lagen er een beetje stoffig maar verder prima bij. De volgende dag met de tram naar de Marjane supermarkt om inkopen te doen voor de 4 dagen durende overtocht naar Lanzarote.

Uitklaren uit Rabat verliep best soepel, ze hebben met name de hele boot van boven tot onder bewonderd, tot de nespresso cupjes aan toe. De snifferdogs stonden wel standby op de kade.

Vertrek uit de haven van Salé bij Rabat. Marokko
Vertrek uit de haven van Salé bij Rabat. Marocco. Let op het pilot bootje die ons langs de zandbanken naar buiten loodst.
IMG_5830
Samen met de Beau, net buiten Rabat

De overtocht was prima te doen, wind 5 á 6 Beaufort van achteren, alleen liet onze gezondheid ons een beetje in de steek. Zo erg zelfs dat ik, Brigitte, aan de antibiotica ging wegens verdacht op longontsteking, samen met koortsverlagers voor mij, en  Rob aan de Imodium, bleef het onder controle. Vanochtend zijn we toch maar naar het ziekenhuis geweest omdat het voor ons allebei aanhoudt. Rob heeft nu ook een antibiotica kuur voor zijn buik, die van mij is verlengt met 5 dagen en ik kreeg ter plekke Aerosol therapie! Dat gaf weer lucht. We kunnen er weer even tegen aan, hopelijk valt Rob niet nog meer af anders moet hij een nieuwe garderobe..

.IMG_5865

Je maakt wat mee….

Adios, kuch kuchh

AFRICA

Een nieuw continent, een andere wereld.

Na enkele weken in Portugal, waar alles toch best behoorlijk westers aanvoeld zijn we in Marokko aangekomen.

Deze keer was Jorien mee als opstapper. Zo fijn om een week samen te zijn, en leuk voor haar: zeilen van Europa naar Marocco.

De overtocht was ruim anderhalve dag varen van Portimao naar Rabat. We begonnen met weinig wind die later toenam tot ca 25 kn. Voor de nacht hebben we het grootzeil gereefd en de code 0 verruild voor de fok. Voor de kust van Marocco was er weinig wind maar des te meer visstokken! Visstokken zijn voor zeilers bijna een obsessie, je wilt er niet in verstrikt raken. Hier zijn ze heel creatief, je neemt 2 lege waterflessen, verbint deze met een stuk touw, dat is dan de boei. Tja die zie je bijna helemaal niet.

Jorien had deze keer de eer om de gastenvlag te hijsen.

IMG_7487IMG_7483

 

Voor de kust van Rabat hebben we de haven aangeroepen op kanaal 10, ze kwamen ons met een loodsbootje naar binnen loodsen. De haven ligt een mijl de rivier op die behoorlijk verzand, dus echt niet overbodig om de loods te vragen, overigens zonder extra kosten.

We werden aan een meldsteiger buiten de marina geparkeerd, de gangway naar land is geblokkeerd  met een rode plastic wegafzetting. Dat je maar niet op het idee komt om aan land te gaan voordat we ingeklaard  zijn! Het inklaren verliep heel soepeltjes, de douane, politie, marina mannen hebben alles zeker in drievoud ingevuld. De douanemannen hebben een rondje aan dek gelopen en binnen hier en daar op de plafonds geklopt en onder kussens gekeken. Geen snifferdog gezien, maar die kan nog komen bij vertrek.

Nadat we “goedgekeurd ” waren zijn we de marina ingeloodst, ging prima hoewel er toch ineens een behoorlijke wind en stroming stond. Wel ontzettend korte fingerpontoons. Dezelfde dag zijn er totaal 4 boten binnengekomen, de drukste dag van het jaar! Er liggen hier echt weinig boten, de passanten zijn in de meerderheid.

Hier ook weer bij de gangway een wegafzet blok, en wel 3 man bewaking langs de kade. Als iemand zich in het hoofd haalt om te dicht langs de kade te lopen of de steiger op wil gaan wordt er direct op een fluitje geblazen. In Marocco  zijn ze gek op die fluitjes. Dus we voelen ons hier heel veilig, de bewaking is overigens erg vriendelijk zoals alle marokkanen!

De mensen zijn allemaal zeer vriendelijk en correct, zelfs in de souks kun je rustig rondkijken en krijg je een vriendelijk au revoir bij het weglopen, in Casablanca wel iets opdringerig.

Boodschappen doen is een behoorlijke uitdaging, er is wel een medina bij de haven. Daar zijn piepkleine winkels waar je etenswaar kunt kopen. Denk dan aan een raam waar in de volle zon melk, yoghurt,  kippen, kamele koppen en halve geiten uitgestald zijn. Ik denk dat onze ingewanden daar nog niet tegen kunnen. Brood en water is wel goed te koop.

Er schijnen supermarkten bij de snelweg buiten de stad te zijn, dat wordt taxiwerk. Tot nu toe hebben we restjes opgemaakt en verder iedere avond buiten de deur gegeten. Tajine, spiesjes of iets frans en met water….. wijn of bier is bijna niet te krijgen en al helemaal niet op het terras.

We zijn met de trein naar Casa geweest (Casablanca voor buitenlanders), we hebben een hotel via de haven laten bellen maar dat was erg duur, we kregen het advies om korting in het hotel zelf te vragen. De hotels houden toch allemaal aan hun eigen, hoge, prijs vast. Uiteindelijk hebben we terplekke online een boeking gedaan via hotels.com. dat scheelde meer dan 30%. Wel raar om in de lobby te boeken en weer terug naar de desk om te zeggen dat we geboekt hebben, zij hebben er ook geen verklaring voor?!

Tegenover het hotel in een barretje konden we een biertje/wijntje drinken als we maar naar binnen gingen. We bestelden er tapas bij, bleek later dat ze dat niet hadden, er werd toen toch iets lekkers op tafel gezet. Er wordt door iedereen steeds veel moeite gedaan om je te helpen of het naar je zin te maken, dat valt ons echt op!

Bij het weggaan werden we aangesproken door de man die naast ons zat, hij wilde graag iets te drinken aanbieden als Marokkaanse gastvrijheid en graag met ons praten. Dus kwamen er weer biertjes een fles wijn en hapjes op tafel. Jorien was natuurlijk wel de blikvanger met haar lange blonde lokken, er zijn sowieso heel weinig toeristen.

New best friends, de dame heeft ons zelfs begeleid naar het hotel, 15 meter
He "ons peugeootje" in Casa
Daar gaan de rode peugeootjes nog jaren mee

We hebben natuurlijk de Hassan II moskee bezocht, imponerend door zijn grootte en de technische snufjes.

IMG_7560IMG_7536IMG_7545image1IMG_7561

 

Helaas moesten we in Casa afscheid nemen van Jorien, maar in November zien we haar en Frank weer op Gran Canaria, helaas zullen we Sharon en Diedrik langer missen..

De Anastasia, de Belgische boot, ligt hier ook, zij zijn tripjes door de binnenlanden aan het maken. Wij plannen ook meer van Marocco  te zien, dat goed het beste van hieruit, prima beschutting  en bewaking. Want we zullen nier zo gauw meer in Africa komen. Marocco heeft veel cultuur en natuurschoon te bieden, we denken de Koningssteden en de Todra-kloof te bezoeken.

IMG_7575
Overdekt winkeltje
Scoenwinkel in de schoenstraat
Schoenwinkel in de schoenstraat
IMG_7577
Griekenland??
Marina Bouregreg
Marina Bouregreg

Vanuit de haven steken we over met kleine vissersbootjes die je voor 2 dirham naar de overkant van de rivier roeien, ca 19 cent. De Marina ligt in Sale, Rabat ligt aan de andere oever en heeft heel diverse wijken wo een grieks aandoend stadsdeel, nog enkele foto’s van Rabat.IMG_7578IMG_7574

 

Marocco voelt zeker anders aan dan Europa, viezer en stoffig, mannen plassen overal op straat, vrouwen zijn vaak traditioneel  gekleed, de jongere generatie soms heel westers. Overdag zie je vooral heel veel jongens op straat, waar al die tiener meisjes zijn??

Mensen, ook de tiener jongens begroeten elkaar met heel veel respect, handdruk en tot wel 4 zoenen. Mooi om te zien. In de restaurants zijn ze super attent en vriendelijk, een mandje brood wordt alweer bijgezet terwijl je nog hebt, en het water wordt zo in geschonken alsof het de lekkerste wijn is…..

Nu nog echte wijn, misschien op onze reis door de binnenlanden?

Hopelijk proost, we laten het weten.

 

 

 

ALGARVE!!

IMG_7406

Daar zijn we dan, eindelijk in de zomer aangekomen. En dolfijnen zwemmen met ons mee!

Tot nu toe hebben we niet de zomer ervaren zoals zovelen in Nederland, maar nu begint het erop te lijken.

Inmiddels hebben we al 6 landen aangedaan, en we kunnen wel zeggen dat de vriendelijkheid behoorlijk toeneemt.

Hier in Portugal verstaat  en spreekt iedereen engels. Daarnaast is iedereen zeer vriendelijk en erg behulpzaam, wel iets anders dan in Frankrijk. In Spanje ging het er al iets vriendelijker aan toe maar de Portugezen staan met stip bovenaan!

Verder valt ons wel op dat de “bejaarde garde”  vanaf Nederland niet achter de geraniums zitten maar mooi opgedoft er zelf op uit gaan of door de familie in de arm meegenomen wordt! Dat is toch wel mooi om te zien, zelfs tieners lopen met overgrootmoe of pa te flaneren.

Noord Portugal is mooi met Porto en de Douro, buiten Porto nog behoorlijk authentiek, dan bedoelen we mn de prijzen… Lissabon is al minder authentiek, duurder dus, maar zeker mooi om eens te bezoeken met een stedentrip, en natuurlijk een porthuis te bezoeken.

image
Eten met de Anastasia in Leixoes voor €30 voor 4 personen!
image
Porto

.imageimage

Na Lissabon zijn we verder gezeild via Sines naar Arrifana om daar voor anker te liggen. We kwamen daar aan samen met de Anastasia, de baai zag er prachtig uit. Er lag alleen een duits jacht voor anker, lekker rustig dus. De duitser vertrok in de middag!! Arrifana staat in de pilot als een mooie ankerbaai, open naar de oceaan, waar surfers ook graag komen…. Tja dat had ons toch aan t denken moeten zetten?? Wij zijn met de Bounty (onze dinghy=bijboot) naar de kant gevaren om daar in het surfersrestaurant een hamburger te eten. Ja toen kwamen we de branding nog door. Na het eten moesten we in het pikkedonker terug, dat is hier al om 9 uur, maar gelukkig hadden we onze voorhoofdlampjes bij ons. Die branding was inmiddels niet zo rustig meer, voordat we de boot zover in de zee hadden dat we erin konden springen waren we door de golven drijfnat tot onze oksels. Gelukkig konden we zien hoe nat we waren door onze lampjes… Op de TWIXX aangekomen eerst even gedouched en daarna lekker slapen dachten we. Inmiddels ging het opbouwen van de golven door, die nacht werden we van hot naar her geslingerd met af en toe een flinke ruk aan het anker zodat we bijna niet meer in bed konden blijven liggen.  Zoals elk nadeel zijn voordeel heb: het anker is rotsvast blijven liggen, ons vertrouwen in onze Rocna 33kg is die nacht behoorlijk gegroeid! We hebben wel steeds gekeken op ons scherm met ankerwacht of we niet gekrabd  waren (is als het anker loslaat van de bodem). Bij het ochtendgloren  was het schudden en rukken nog forser geworden, naar buiten kijkend zagen we de eerste surfers al op hun board voorbij stuiven, die hadden de tijd van hun leven. We wisten niet hoe snel we ankerop moesten gaan voordat we zelf in de branding terecht kwamen, het werd immers alweer laagwater. We zijn een ervaring rijker zullen we maar zeggen. De Anastasia is ook gelijk ankerop gegaan, wegwezen hier!

image
Arrifana een surfers paradijs! Anastasia en TWIXX voor anker.

imageimage

Na deze, letterlijk, schokkende ervaring hebben we een dag heerlijk gezeild tot aan Lagos in de Algarve. Lagos is een soort Engelse enclave, niet echt ons ding, maar o wat hebben we heerlijk geslapen in de haven!

Tijdens onze reis zijn we een behoorlijk aantal vertrekkers (=zeilers met plannen om 1 of meerdere jaren een verre reis te maken) tegen gekomen, enkele weken opgezeild met de Skadi en de Chimo, nu met de belgische Anastasia. Al pratende en borrelende heeft iedereen zijn eigen boeiende verhaal en problemen met de boot. Dat blijkt echt een gemeenschappelijk ding te zijn. De een heeft een kapotte koelkast die vervangen moet worden, bij een ander lopen de accu’s  leeg, stuurautomaat kapot bij een Nederlander, of een ankerlier die spontaan begint lopen…. Wij hadden een generator probleem, inmiddels goed opgelost! Bleek een onderdeel te missen die de startaccu moest opladen, onderdeel is vanuit Nederland bezorgd in Leixoes bij Porto, Rob heeft het zelf geïnstalleerd en het werkt!

 

Een ander “kenmerk” van het vertrekker zijn is dat je vooral selfsupporting  moet zijn, of in iedergeval moet worden. Het is niet zoals thuis, even bellen of zoeken op internet en het probleem wordt opgelost. Internet is al helemaal een probleem, en we hebben natuurlijk wel veel techniek aan boord. Zoals bv onze eigen elektrische energiecentrale, de zonnepanelen en generator, eigen waterschapbedrijf, een watermaker die van zeewater heerlijk water maakt, en we leveren het ook zelf via pompen en sckakelpanelen! En verder zijn we natuurlijk een zeiljacht met alle complexiteit van zeilen met bediening die ons voortstuwen. Eigenlijk zijn we behoorlijk “groen bezig”.

We genieten vooral van de ruimte en het comfort  dat we hebben op ons schip en niet vergeten de vrijheid om te gaan wanneer we willen. En van het eten aan boord.

image
Eten op de TWIXX, pasta salsa verde met pimentos do patron

imageimage

 

Vrijdag komt Jorien aan boord, daar kijken we echt naar uit, zo fijn om elkaar weer te zien. We zeilen dan naar Marokko, Europa verlaten, dat wordt  de eerste keer uitklaren!

Spannend een nieuw continent!

Sea you….

Laaste Spaanse haven

 

Gisteren van Combarra naar Baiona gezeild,

Wat was het een heerlijke tocht!

De zon scheen, temp was heerlijk en daarbij een prima bakstagwindje. (En vandaag natuurlijk weer minder weer, bewolkt en frisser, regen verwacht vanaf 17 uur, tot nu toe ons lot: aankomen met mooi weer en daarna is het weer over!)

We gingen als een speer, max 16 kn wind en dan toch een snelheid van 8,5 kn, met de code-0. Langs allerlei eilanden en rotspartijen waar de golven tegenop stoven. Best spectaculair varen. In Baiona op de fiets de stad verkent en ook nog even de replica van de Pinta bezocht, was vroeger toch nog meer afzien tijdens een Atlantische overtocht.

Dan komen we terug op de boot en zien we de Chimo binnenvaren! Dat is gezellig en alweer enkele weken geleden dat we elkaar zagen (is synoniem voor geborreld). Ze komen naast ons liggen, tja en dan…..

We liggen hier met de “kont” naar de kant, daar leg je 2 lijnen vast en dan snel aan iedere kant een lijntje van de steiger oppikken, die flink vies zijn en stinken want deze liggen altijd onderwater, dan naar de boeg lopen steeds die vieze lijnen naar boven halen. Bij de boeg flink doortrekken want deze trekken een dikke lijn boven water die je  strak op de boeg  vastmaakt. Onderwater ligt een betonblok waar deze  dikke lijnen aan vast zitten. Daarna ben je zelf vies en de boot ook!

Deze foto kreeg ik nog van de Skadi, ondertitel “de vertrekkersmeisjes”, genomen in Guernsey op de Skadi, vlnr Annelies, Maaike, Brigitte
FullSizeRender (8)
Doorkijkje in Combarra, heel toeristisch, supergezellig en beredruk!
FullSizeRender (6)
Hórreos, stenen huisjes op palen waar graan en aardappels werden opgeslagen, je ziet ze overal in Combarra
FullSizeRender (4)
FullSizeRender (5) Onderweg naar Baiona!

We hebben de Helena, de Anastasia, de Jonas en de Enjoyster achter gelaten in de Ria’s. Zij hebben ruim de tijd om de Ria’s te ontdekken, wij hebben een deadline, Jorien komt in zuid Portugal aan boord eind deze maand, we verheugen ons er al op!!

Wat zijn er veel nederlandse schepen onderweg, en ook veel belgen. Tot 2 x toe lagen we in een rijtje voor anker met 4 nederlandse boten en 1 of 2 belgse boten. Toch wel bijzonder. Of gaan de nederlanders niet de “vaak dure haven” in?!

Zoals het weer er nu uitziet gaan we morgen in 1 x door naar Porto, of eigenlijk een plaatsje net voor Porto; Leixoes. Daar kun je iig een plekje in de haven krijgen, in Porto hebben ze een ontmoedigingsbeleid om met je boot te overnachten. We hopen ook dat daar onze problemen met de generator op te lossen. Er zijn al onderdelen onderweg naar de haven zodat er daar iemand nog een heel essentieel onderdeel van de generator kan inbouwen….Hopelijk gaat dat lukken. We hebben nu de situatie dat de startaccu van de generator leegloopt, blijkt er bij het zeer complete installatiepakket geen lader te zitten voor de accu. Tja we kopen toch ook geen auto zonder wielen? Dat was dus 5 x de generator gebruiken tot de accu leeg was…. wordt vervolgd.

De apparatuur doet het inmiddels prima, en de watermaker maakt het lekkerste water dat we ooit geproefd hebben. Maar het internet probleem zal wel niet beter worden in de volgende landen die we aandoen.

Wel zien we steeds meer Catamarans, we zijn niet echt meer een bijzonderheid, tot A Coruna zijn we ontzettend veel op de foto gezet, hier kijken ze er niet meer van op als we voorbij komen.

Adiós!

Spanje!

 

 

Daar zijn we dan, op eigen kiel in Spanje.

 

We hebben de golf van Biskaye getrotseerd, altijd een grote stap voor zeilers.

Paul is in Brest aan boord gekomen om ons team te versterken tijdens de enkele dagen durende zeiltocht.

We hadden een goede oversteek, in de donkere nacht kwam nog een front over, reven in het donker hebben we nu ook gedaan. De Helena heeft tegelijker tijd met ons de overtocht gemaakt, geeft ergens toch wel een beetje steun.

En dan komt A Coruna in zicht.

Daar hebben we natuurlijk wel even op geproost! Er waren middeleeuwse feesten in het centrum, veel eetstands, sieraden en muziek. Dat begint erop te lijken. In Brest hebben we 2 elektrische vouwfietsen besteld en er stond hier netjes een pallet voor ons klaar. Geweldige fietsen met dank aan de SKADI voor het uitproberen. Paul is inmiddels weer naar huis gevlogen om op te laden voor de volgende overtocht met de TWIXX, hij zal in Gran Canaria weer aan boord komen.

Het voelt toch wel bijzonder om in Spanje aan te komen met je eigen boot. In A Coruna kwam inmiddels ook de Anastasia binnen, het vertrekkerswereldje is echt klein. Samen met de Helena op de Anastasia geborreld, borrelen is een terugkerende “activiteit” onder vertrekkers is gebleken….Altijd supergezellig en de tijd om ervaringen uit te wisselen en bevestiging te krijgen over de volgende zeiltocht. En natuurlijk klagen over “HET INTERNET”. In Nederland en België altijd makkelijk online te zijn is vanaf Frankrijk een bijzonderheid. Het kost veel tijd en moeite om überhaupt een verbinding te krijgen en dan ben je binnen een minuut weer de verbinding kwijt….Soms net genoeg tijd om de gribs binnen te halen, maar niet genoeg om een mail te lezen, laat staan de site bij te werken.

We zitten nu in de spaanse Ria’s, we hebben de ervaring dat we ergens met een bleek zonnetje aankomen waarna de volgende dagen het weer miezert of regent. Nu zijn we  de beruchte Cap Finisterre voorbij, hopelijk wordt het nu een keer zomers weer, of in ieder geval droog. We hebben nog steeds niet achter ons anker geslapen, blijft een beetje spannend om te proberen. We wachten op een rustige weersvoorspelling om eerst maar eens te proberen of we dan ook kunnen slapen….

De Chimo waar we in Frankrijk zo gezellig mee hebben opgezeild fungeren als verkenners, ze  sturen regelmatig een berichtje welke plaatsen we wel of niet aan moeten doen. Maaike en Leo bedankt!

Ons bevalt het zeilersbestaan  prima, het weer mag zeker nog beter, maar de drankjes en het eten worden al goedkoper! We denken over een week of 2 in Porto te zijn en daarvoor nog langs enkele Ria’s te hoppen.

Vandaag is het bewolkt met een mager zonnetje, beetje twijfel tussen lange of korte broek, groeten uit Muros!

 

 

TWIXX foto´s
FullSizeRender (3)FullSizeRender (3)IMG_6965FullSizeRender_1 A Coruna in zicht! Aangelegd: Daar moet op gedronken worden!

 

 

FullSizeRender (2)

FullSizeRender (1)
Een opknapper in Camaret, France

 

FullSizeRender (2)

FullSizeRender_2
De dinghy’s leg je gewoon bij ons aan, ruimte zat

FullSizeRender_1

FullSizeRender
Op de Anastasia, Sophie, Frank, Peter, Rob, Ria, Brigitte
FullSizeRender (4)
Paella

 

 

FullSizeRender_3
Doorkijkje in Muros
IMG_7062
Onderweg naar Muros, Cap Finisterre

IMG_6965

Wachten op de goede windrichting….

Leuk om jullie reacties te lezen, net 6 berichten binnen kunnen halen.
Wij hebben die hitte niet gehad, gelukkig maar, hoewel…. iets warmer mag best!

We liggen nu in L’Aber Wrac’h noord Bretagne.
Het weer is nu “grijs”, maar morgen ziet het er beter uit!

We zijn nog steeds onderweg met de Chimo, ook een vertrekkersboot.
De middagen zijn heel gezellig, wijntje, frans kaasje….
En we missen dan de Skadi, zij doen kortere stukken en liggen nu in St Malo.

Over het WiFi gebeuren, of uberhaupt internet, kunnen we wel enkele hoofdstukken schrijven.
Daar hebben de Fransen dan weer geen “kaas”van gegeten.
Tja een berichtje plaatsen is al lastig laat staan een programma downloaden…

Hopelijk gaat het nog ergens lukken om Predictwind op de computer te krijgen.

Morgen richting Camaret stukje onder Brest, en dan? Weer en wind afhankelijk.

Wanneer kunnen we eens zonder zeilpakken zeilen??

Na flink wat “trouble shooting” in Fecamp

Gisteren stortregen in Dieppe maar nu eindelijk in korte broek.
Tot nu toe iedere trip wel een “probleempje” op moeten lossen…
Het begon natuurlijk met een onregelmatige werkende GPS/AIS. Daar wordt je zelf gestoord van.
Uiteindelijk heeft Geert in Oostende er een antenne bijgeplaatst, de kapotte moet nog uitgebouwd worden. Zal moeilijk worden.
Daar lig je dan in Oostende, mooi uitzicht op de haveningang. Komt er een Belg zonder motor met een klein lapje zeil de haven binnen. We zullen maar zeggen we waren niet te missen. Vol op onze voorkant en vast onder de dwarsboom. Hij had iig z’n voorkant er deels af. Wij kwamen met de schrik vrij.
In Duinkerken bleek onze afstandsbediening van de stuurautomaat het niet te doen. Wordt vervangen in Cherbourg??
Onderweg naar Boulogne kwamen we 4 schepen van de Volvo Ocean Race tegen, super gaaf.
Boulogne was deze keer geen stinkhaven! Wel werd er flink geheid.
Van Dieppe door naar Fecamp. Bleek dat de Code 0 (grote fok) omgedraaid bevestigd was in de haast. Zeil er deels uit, daarna alles muurvast. Uiteindelijk zeil met hangen en wurgen naar beneden gekregen en hup in t luik naar binnen. Straks nog even netjes oplossen.
Voor de haveningang zagen we 2 visstokken. Natuurlijk met een boog eromheen. Dat ging deze keer niet goed. Er zat een lange lijn in beide schroeven. Met mes, pikhaak en veel getrek kwam alles toch los en konden de motoren weer gestart worden.
Morgen naar Cherbourg, rustig dagje??