AFRICA

Een nieuw continent, een andere wereld.

Na enkele weken in Portugal, waar alles toch best behoorlijk westers aanvoeld zijn we in Marokko aangekomen.

Deze keer was Jorien mee als opstapper. Zo fijn om een week samen te zijn, en leuk voor haar: zeilen van Europa naar Marocco.

De overtocht was ruim anderhalve dag varen van Portimao naar Rabat. We begonnen met weinig wind die later toenam tot ca 25 kn. Voor de nacht hebben we het grootzeil gereefd en de code 0 verruild voor de fok. Voor de kust van Marocco was er weinig wind maar des te meer visstokken! Visstokken zijn voor zeilers bijna een obsessie, je wilt er niet in verstrikt raken. Hier zijn ze heel creatief, je neemt 2 lege waterflessen, verbint deze met een stuk touw, dat is dan de boei. Tja die zie je bijna helemaal niet.

Jorien had deze keer de eer om de gastenvlag te hijsen.

IMG_7487IMG_7483

 

Voor de kust van Rabat hebben we de haven aangeroepen op kanaal 10, ze kwamen ons met een loodsbootje naar binnen loodsen. De haven ligt een mijl de rivier op die behoorlijk verzand, dus echt niet overbodig om de loods te vragen, overigens zonder extra kosten.

We werden aan een meldsteiger buiten de marina geparkeerd, de gangway naar land is geblokkeerd  met een rode plastic wegafzetting. Dat je maar niet op het idee komt om aan land te gaan voordat we ingeklaard  zijn! Het inklaren verliep heel soepeltjes, de douane, politie, marina mannen hebben alles zeker in drievoud ingevuld. De douanemannen hebben een rondje aan dek gelopen en binnen hier en daar op de plafonds geklopt en onder kussens gekeken. Geen snifferdog gezien, maar die kan nog komen bij vertrek.

Nadat we “goedgekeurd ” waren zijn we de marina ingeloodst, ging prima hoewel er toch ineens een behoorlijke wind en stroming stond. Wel ontzettend korte fingerpontoons. Dezelfde dag zijn er totaal 4 boten binnengekomen, de drukste dag van het jaar! Er liggen hier echt weinig boten, de passanten zijn in de meerderheid.

Hier ook weer bij de gangway een wegafzet blok, en wel 3 man bewaking langs de kade. Als iemand zich in het hoofd haalt om te dicht langs de kade te lopen of de steiger op wil gaan wordt er direct op een fluitje geblazen. In Marocco  zijn ze gek op die fluitjes. Dus we voelen ons hier heel veilig, de bewaking is overigens erg vriendelijk zoals alle marokkanen!

De mensen zijn allemaal zeer vriendelijk en correct, zelfs in de souks kun je rustig rondkijken en krijg je een vriendelijk au revoir bij het weglopen, in Casablanca wel iets opdringerig.

Boodschappen doen is een behoorlijke uitdaging, er is wel een medina bij de haven. Daar zijn piepkleine winkels waar je etenswaar kunt kopen. Denk dan aan een raam waar in de volle zon melk, yoghurt,  kippen, kamele koppen en halve geiten uitgestald zijn. Ik denk dat onze ingewanden daar nog niet tegen kunnen. Brood en water is wel goed te koop.

Er schijnen supermarkten bij de snelweg buiten de stad te zijn, dat wordt taxiwerk. Tot nu toe hebben we restjes opgemaakt en verder iedere avond buiten de deur gegeten. Tajine, spiesjes of iets frans en met water….. wijn of bier is bijna niet te krijgen en al helemaal niet op het terras.

We zijn met de trein naar Casa geweest (Casablanca voor buitenlanders), we hebben een hotel via de haven laten bellen maar dat was erg duur, we kregen het advies om korting in het hotel zelf te vragen. De hotels houden toch allemaal aan hun eigen, hoge, prijs vast. Uiteindelijk hebben we terplekke online een boeking gedaan via hotels.com. dat scheelde meer dan 30%. Wel raar om in de lobby te boeken en weer terug naar de desk om te zeggen dat we geboekt hebben, zij hebben er ook geen verklaring voor?!

Tegenover het hotel in een barretje konden we een biertje/wijntje drinken als we maar naar binnen gingen. We bestelden er tapas bij, bleek later dat ze dat niet hadden, er werd toen toch iets lekkers op tafel gezet. Er wordt door iedereen steeds veel moeite gedaan om je te helpen of het naar je zin te maken, dat valt ons echt op!

Bij het weggaan werden we aangesproken door de man die naast ons zat, hij wilde graag iets te drinken aanbieden als Marokkaanse gastvrijheid en graag met ons praten. Dus kwamen er weer biertjes een fles wijn en hapjes op tafel. Jorien was natuurlijk wel de blikvanger met haar lange blonde lokken, er zijn sowieso heel weinig toeristen.

New best friends, de dame heeft ons zelfs begeleid naar het hotel, 15 meter
He "ons peugeootje" in Casa
Daar gaan de rode peugeootjes nog jaren mee

We hebben natuurlijk de Hassan II moskee bezocht, imponerend door zijn grootte en de technische snufjes.

IMG_7560IMG_7536IMG_7545image1IMG_7561

 

Helaas moesten we in Casa afscheid nemen van Jorien, maar in November zien we haar en Frank weer op Gran Canaria, helaas zullen we Sharon en Diedrik langer missen..

De Anastasia, de Belgische boot, ligt hier ook, zij zijn tripjes door de binnenlanden aan het maken. Wij plannen ook meer van Marocco  te zien, dat goed het beste van hieruit, prima beschutting  en bewaking. Want we zullen nier zo gauw meer in Africa komen. Marocco heeft veel cultuur en natuurschoon te bieden, we denken de Koningssteden en de Todra-kloof te bezoeken.

IMG_7575
Overdekt winkeltje
Scoenwinkel in de schoenstraat
Schoenwinkel in de schoenstraat
IMG_7577
Griekenland??
Marina Bouregreg
Marina Bouregreg

Vanuit de haven steken we over met kleine vissersbootjes die je voor 2 dirham naar de overkant van de rivier roeien, ca 19 cent. De Marina ligt in Sale, Rabat ligt aan de andere oever en heeft heel diverse wijken wo een grieks aandoend stadsdeel, nog enkele foto’s van Rabat.IMG_7578IMG_7574

 

Marocco voelt zeker anders aan dan Europa, viezer en stoffig, mannen plassen overal op straat, vrouwen zijn vaak traditioneel  gekleed, de jongere generatie soms heel westers. Overdag zie je vooral heel veel jongens op straat, waar al die tiener meisjes zijn??

Mensen, ook de tiener jongens begroeten elkaar met heel veel respect, handdruk en tot wel 4 zoenen. Mooi om te zien. In de restaurants zijn ze super attent en vriendelijk, een mandje brood wordt alweer bijgezet terwijl je nog hebt, en het water wordt zo in geschonken alsof het de lekkerste wijn is…..

Nu nog echte wijn, misschien op onze reis door de binnenlanden?

Hopelijk proost, we laten het weten.

 

 

3 gedachten over “AFRICA

  1. Hoi hoi,
    Allemaal wel heel erg leuk om te lezen zeg, jullie beleven nu al zo ontzettend veel avonturen! Ik ben nog steeds wel heel erg kanis jalours en kan niet wachten om ook s een keer me te zeilen 🙂 Maar wij hebben inmiddels ook de vlucht en hotel naar Gran Canaria geboekt vanaf 18 November t/m 22 November en Matthias gaat mee (het gaat trouwens nog steeds heel goed zamen 😉 ).
    Verder vorige week woensdag weer eerste werkdag gehad na 4 weken vakantie en weken valt nog steeds best wel zwaar, zeker met jullie verhalen! Maar de volgende vakantie is alweer gepland: eind september naar Iceland 😀
    Dus heel veel liefs uit München en wij missen jullie
    Christien

  2. Wat een leuk verhaal! Goed om te lezen dat jullie het zo naar jullie zin hebben. Marokko maakt duidelijk indruk en dan te bedenken dat dit nog maar het begin is… Prachtige foto’s met elkaar en van al het moois wat jullie daar zien. Nu nog fietstassen zodat jullie ook boodschapjes kunnen halen… Ik zie julle al gaan ;).
    Geniet er lekker van, wij genieten op afstand graag mee en denken veel aan jullie!
    Liefs, Sharon

  3. Hallo vakantie emigreerders, prachtig om de verhalen te lezen en te horen dat jullie het goed hebben. Mooie foto’s en ik ben erg jaloers op t weer! Hier is t herfstig .Bah. heel veel plezier in Marokko verder ik kijk al uit naar de foto’s. Mara en ik hebben het heel goed samen. Haar vriend is net weer een paar dagen geweest .Dan zie ik ze bijna niet. Volgende weekkomt hij weer. We hebben Myrte ook een paar dagen te logeren gehad was super gezellig. Leuk kind .Wilde nog niet naar huis. Komt vast snel eens weer. Met te nieuwe druifjes gaat t ook goed. Groeit prima nu 16 Ann. Ben erg nieuws gierig. Tot snel weer .Liefs en knuffels. Nileen en Mara

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *